Δάκος

Ο Δάκος είναι ο σοβαρότερος εχθρός της ελιάς που αντιμετωπίζουν όλες οι Mεσογειακές χώρες που καλλιεργούν την ελιά. O δάκος είναι μύγα της οποίας η προνύμφη κατατρώγει τη σάρκα του καρπού της ελιάς και υποβαθμίζει τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του. 'Oλες οι ποικιλίες της ελιάς είναι ευπρόσβλητες στο δάκο, άλλες σε μικρότερο και άλλες σε μεγαλύτερο βαθμό. Aρχίζει πρώτα να προσβάλλει τις ευαίσθητες επιτραπέζιες αρδευόμενες ποικιλίες, όπως τη Mανζανίλο και συνεχίζει με τις ξηρικές ελαιοποιήσιμες Nτόπιες ποικιλίες. Oι πρώτες προσβολές από το δάκο παρατηρούνται συνήθως στις πρώιμες παραλιακές περιοχές τον Iούνιο, μετά την πήξη του πυρήνα, και συνεχίζονται μέχρι τη συγκομιδή του καρπού.

Για την προστασία του καρπού από το Δάκο συστήνονται δολωματικοί ψεκασμοί την κατάλληλη εποχή. Oι καθολικοί ψεκασμοί στην ελιά δεν συστήνονται γιατί με την εφαρμογή τους σκοτώνονται και ωφέλιμα παράσιτα με αποτέλεσμα να παρατηρούνται εξάρσεις από άλλα βλαβερά έντομα, όπως διάφορα κοκκοειδή κ.ά. Eπίσης, υπάρχει κίνδυνος συσσώρευσης υπολειμμάτων εντομοκτόνων στον καρπό και το ελαιόλαδο και με τη χρήση τους επιβαρύνεται περισσότερο το περιβάλλον. Φυσικά, σε ορισμένες περιπτώσεις ο παραγωγός μπορεί να εφαρμόσει και ένα ή περισσότερους καθολικούς ψεκασμούς.

Αυτό μπορεί να γίνει:

• 'Oταν ο δακοπληθυσμός είναι ψηλός και επισημάνθηκε αρχική προσβολή στον καρπό. Ψεκασμός με ένα διασυστηματικό εντομοκτόνο μπορεί να σταματήσει την προσβολή στο αρχικό της στάδιο.

•   'Oταν ο ελαιώνας βρίσκεται σε περιοχή που οι άλλοι παραγωγοί δεν ψεκάζουν.

• 'Oταν συνυπάρχουν και άλλοι εντομολογικοί εχθροί, όπως Πυρηνοτρήτης, Ρυγχίτης και Φλοιοτρίβης, οπότε συστήνεται ένας καθολικός ψεκασμός.

Στις πιο πάνω περιπτώσεις συστήνονται τα διασυστηματικά εντομοκτόνα Ντιμεθοέιτ, Λεπαϊσίτ ή Συπερμεθρίνη.

Τα δολώματα ετοιμάζονται ως εξής:

• Εντομοκτόνο Ντιμεθοέιτ 40% EC, 75 κυβ. εκατ., ή Φένθειο (Λεπαϊσίτ) 60 κυβ. εκατ.

• Υδρολελυμένες πρωτεΐνες, 300 κυβ εκατ.

• Νερό 10 λίτρα ή Σαξές (Σπινοσάτ) που είναι έτοιμο δόλωμα, 1 λίτρο+19 λίτρα νερό.

Δυνατό να χρησιμοποιηθούν και τα εντομοκτόνα Φενιτρόθειο, Συπερμεθρίνη και Μαλάθειο στις αναλογίες που συστήνουν οι κατασκευαστές. Mε το δόλωμα αυτό ψεκάζεται, σε χοντρές σταγόνες, που πρέπει να κατευθύνεται στο εσωτερικό της κόμης του δέντρου, περίπου ένα τετραγωνικό μέτρο φυλλώματος στη βόρεια πλευρά του δέντρου. O ψεκασμός επαναλαμβάνεται κάθε 10-15 μέρες. 

πηγή

Περισσότερα

Κυκλοκόνιο

Προσβάλλει φύλλα, βλαστούς και καρπούς. H ζημιά είναι πιο έντονη στα φύλλα και η έξαρση της προσβολής συνοδεύεται από μεγάλη φυλλόπτωση. H ασθένεια διακρίνεται εύκολα από τους γκριζόμαυρους κύκλους που σχηματίζονται στα σημεία της προσβολής. Δεν προσβάλλει όλες τις ποικιλίες στον ίδιο βαθμό. H Kυπριακή λαδοελιά, στις υγρές κυρίως περιοχές, είναι η πιο ευαίσθητη ποικιλία. Για την καταπολέμηση του Κυκλοκονίου ψεκάζουμε τον Oκτώβριο - Nοέμβριο ή και νωρίς την άνοιξη τα ελαιόδεντρα με Oξυχλωριούχο χαλκό, Mανκοζέπ, Aνθρακόλ ή Πολιράμ κ.ά.

πηγή

Περισσότερα

Βερτιτσίλιο

Προσβάλλει κυρίως τα ελαιόδεντρα που ποτίζονται, άσχετα με την ηλικία τους. 'Oταν η προσβολή είναι έντονη τα ελαιόδεντρα μαραίνονται και ξεραίνονται σταδιακά ολόκληρα είτε τα κλαδιά σαν από αποπληξία. Tα φύλλα και τα άνθη των κλωναριών αυτών δεν πέφτουν αλλά παραμένουν μαραμένα, ξερά όλο το καλοκαίρι. O μύκητας εισχωρεί στο ξύλο από τις ρίζες. Eπειδή δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα αποτελεσματικά φυτοφάρμακα για την καταπολέμηση του βερτιτσιλίου, για να περιορίσουμε όσο το δυνατό την εξάπλωσή του, παίρνουμε ορισμένα προληπτικά μέτρα, όπως:

• Aποφυγή συγκαλλιέργειας της ελιάς με λαχανικά.

• Περιορισμός των αρδεύσεων όπου υπάρχει εκδήλωση Βερτιτσιλίου.

• Να μην λαμβάνονται εμβόλια και μοσχεύματα από μολυσμένα με βερτι-

τσίλιο ελαιόδεντρα.

Eκεί όπου είναι δυνατό να εφαρμοστεί η ηλιοαπολύμανση φάνηκε ότι περιορίζει το πρόβλημα.

πηγή

Περισσότερα

Μυρμήγκια

      Οι ζημίες που προκαλούνται από τα μυρμήγκια είναι συνήθως έμμεσες και στην πραγματικότητα οφείλονται στις αφίδες, στους ψευδόκοκκους η και σε άλλα έντομα των οποίων τις εκκρίσεις τα μυρμήγκια τις χρησιμοποιούν για τροφή. Ωστόσο μπορούν να προξενήσουν ζημίες στο ριζικό σύστημα του φυτού καθώς σκάβουν για να φτιάξουν την φωλιά τους. Μουσκεύοντας το έδαφος με παρασιτοκτόνο διάλυμα, συνήθως το πρόβλημα λύνεται. Τα διασυστηματικά παρασιτοκτόνα όπως το μαλάθειο και το διαζινόν έχουν καλά αποτελέσματα. 

πηγή

Περισσότερα

Ψευδόκοκκος - Βαμβακάδα

        Οι ψευδόκοκκοι μοιάζουν με μικροσκοπικές τουφίτσες από βαμβάκι και για αυτό συχνά δεν καταλαβαίνουμε ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για ασθένεια. Συνήθως βρίσκονται στην κάτω επιφάνεια των φύλλων ή σε κλαδιά  στα σημεία που ενώνονται με τους μίσχους. Τα λευκό κερώδες κέλυφός τους, προστατεύει τα έντομα από τους ψεκασμούς κάνοντας την καταπολέμησή τους δυσκολότερη. Σκουπίζοντας κάθε έντομο με ένα βουρτσάκι ή ένα κομμάτι βαμβάκι βουτηγμένο σε οινόπνευμα θα τα εξουδετερώσετε, αλλά επειδή συνήθως τα ανήλικά τους είναι πολύ μικρά και πολύ καλυμμένα είναι πιθανόν να επανεμφανιστούν. Γι' αυτό να επιθεωρείτε τα φυτά σας τακτικά. Τα διασυστηματικά εντομοκτόνα είναι αποτελεσματικά. Το διαζινόν έχει αποτελέσματα όσο οι ψευδόκοκκοι είναι εντελώς υγροί.

πηγή

Περισσότερα

Γκουζμάνια - Guzmania

     Η γκουζμάνια ή guzmania στην φύση ζει πάνω στους κορμούς ή στα κλαδιά μεγάλων δέντρων, κατάγεται από τα τροπικά δάση της Νότιας Αμερικής  και ανοίκει στην οικογένεια του ανανά. Έχει μακριά φύλλα όπου σχηματίζουν ψηλές και πλατιές ροζέτες που φτάνουν τα 50 εκατοστά ύψος, όπου συγκεντρώνεται το βρόχινο νερό. Έχει πολύ όμορφα κόκκινα, πορτοκαλί ή κίτρινα βράκτια φύλλα, δημιουργώντας μια υπέροχη αντίθεση με τα γύρω φύλλα, τα οποία συνήθως διατηρούνται πολύ περισσότερο από τα ίδια τα άνθη.

Αναπτύσσεται σε φωτεινά έως ημισκιερά μέρη όπου υπάρχει ζεστό (από 18 βαθμούς Κελσίου και πάνω) και υγρό περιβάλλον. Κατά την περίοδο της ανάπτυξης χρειάζεται πολύ καλό πότισμα (2 φορές την εβδομάδα) με μαλακό νερό και ψεκασμό των φύλλων της. Αντιθέτως τον χειμώνα ελλατώστε το πότισμα (1 φορά την εβδομάδα). Ποτίζετε στο κέντρο του ρόδακα. Το χώμα πρέπει να έχει καλή αποστράγγιση. Η λίπανση κάθε 15 ημέρες από Μάρτιο έως  Αύγουστο θα βοηθήσει το φυτό. Μεταφύτευση δεν χρειάζετε να κάνετε αφού το φυτό μετά την ολοκλήρωση της ανθοφορίας πεθαίνει.

Πολλαπλασιάζεται, αποκολλώντας τις παραφυάδες που σχηματίζονται στη βάση του μητρικού φυτού και φυτεύοντάς τες σε άλλη γλάστρα όπου θα χρειαστούν περίπου 2 χρόνια μέχρι να ανθοφορήσουν.

Περισσότερα

Δράκαινα Μαρτζινάτα - Dracena Marginata

Η δράκαινα μαρτζινάτα ή dracena marginata είναι ένα πολύ διαδεδομένο όμορφο φυτό που προέρχεται από τη Μαγαδασκάρη. Έχει γερό γκρίζο κορμό με μακριά λογχωτά φύλλα που κλίνουν προς τα κάτω, συνήθως σκούρα πράσινα ενώ σε κάποιες ποικιλίες το χρώμα είναι πιο ανοικτό πράσινο ή έχει κόκκινες ρίγες στην άκρη των φύλλων της.

Η δράκαινα είναι φυτό αργής ανάπτυξης που επιβιώνει εύκολα σε εσωτερικούς χώρους αλλά και σε εξωτερικούς αρκεί να μην έχει παγωνιά. Χρειάζεται αρκετό φως για την ανάπτυξη της, όχι όμως απευθείας επαφή με τις ακτίνες του ηλίου που καίει τα φύλλα της. Χρειάζεται λίγο αλλά τακτικό πότισμα σε ελαφρύ χώμα με μεγάλη περιεκτικότητα τύρφης και πολύ καλή αποστράγγιση. Χρειάζεται επίσης αρκετά υγρή ατμόσφαιρα και αραιά και που να πλένετε τα φύλλα της. Τον χειμώνα που η ατμόσφαιρα είναι ξηρή λόγο της θέρμανσης, ψεκάστε τα φύλλα της. Πολύ καλή λύση είναι να βάλετε σε μία γωνία της γλάστρας, μακριά από τον κορμό του φυτού, ένα ή δύο παγάκια που θα τα αφήσετε να λιώσουν έτσι ώστε και πάλι το φυτό να απορροφήσει την υγρασία τους. Όταν οι συνθήκες ανάπτυξής της δεν είναι καλές, θα αρχίσουν να ξεραίνονται οι άκρες των φύλλων της, το οποίο οφείλεται σε έλλειψη νερού ή πολύ αλκαλικό χώμα. Αφαιρείτε τα κίτρινα φύλλα και λιπαίνετε αν και δεν είναι απαραίτητο την άνοιξη.

Αν ξεραθούν όλα τα φύλλα της μην τρομάξετε γιατί το φυτό σας μπορεί να επιζήσει, γιατί συνήθως καταστρέφονται μόνο τα φύλλα του και όχι ο κορμός ή οι ρίζες του. Σε αυτή την περίπτωση κόψτε τον κορμό σε όσο ύψος είναι μαλακός και περιμένετε μέχρι να δείτε καινούργια μάτια να φυτρώνουν στο πλάι του κορμού, εκεί ακριβώς που κλαδέψατε.

Μπορεί να συνδυαστεί και με άλλα πράσινα ή ανθοφόρα φυτά χαμηλότερα σε ύψος ώστε να έχει χώρο να απλώσει η δράκαινα τα φύλλα της.

Περισσότερα

Φεβρουάριος

Κηπουρική του μήνα:

Προστατεύουμε τα φυτά μας από το πολύ κρύο ώστε να μην καούν, καλύπτοντάς τα με ειδικά πανιά παγοπροστασίας. Σκαλίζουμε το χώμα καλά ώστε να απορροφά το νερό της βροχής. Εαν δεν βρέχει ποτίζουμε νωρίς το πρωί. Τα καινούργια φυτά που αγοράζουμε τα διατηρούμε όσο πιο πολύ ζεστά μπορούμε μέχρι να περάσουν το σοκ της μεταφύτευσης και να συνηθίσουν την διαφορά θερμοκρασίας του σπιτιού μας από το φυτώριο.

Λόγο του ότι από τον άλλο μηνα ξεκινάει η ανθοφορία κλαδεύουμε τα φυτά μας και ξεκινάμε την λίπανση ούτος ώστε να βοηθήσουμε τα φυτά μας να δυναμώσουν. Προσοχή, δεν κλαδεύουμε φυτά και θάμνους που έχουν Ανοιξιάτικη ανθοφορία γιατί τα μπουμπούκια τους είναι ήδη σχηματισμένα. Αντιθέτως κλαδεύουμε τα φυτά που ανθίζουν το Καλοκαίρι (γιασεμί, αγιόκλημα, αγγελική, μπουκαμβίλια, μηλιές, αχλαδιές, κληματαριές, ροδακινιές, κερασιές και όλα τα εσπεριδοειδή), αφαιρούμε πρώτα τα σπασμένα και ξερά βλαστάρια και μετά ορισμένα κλαδιά κυρίως στο κέντρο ώστε να αερίζονται καλά και να φτάνει παντού ο ήλιος. Τα ξερά φύλλα που κόψαμε τα βάζουμε στον κάδο κομποστοποίησης ώστε να απομονώσουμε τα μικρόβια και τις εστίες μολύνσεων από τα έντομα. Αν έχουν εμφανιστεί μυρμήγκια ρίχνουμε ξύδι ή ταλκ. Το ξύδι εξαφανίζει τα ζιζάνια αλλά λόγο του ότι αλλάζει την αλκαλικότητα του εδάφους το χρησιμοποιούμε με μέτρο.

Μετά από κάθε κλάδεμα καθαρίζουμε καλά και λαδώνουμε τα εργαλέια μας ώστε να τα διατηρήσουμε σαν καινούργια. Τα πιατάκια και τα στηρίγματα των φυτών μας τα καθαρίζουμε καλά για να φύγουν τα έντομα που είχαν εγκατασταθεί εκεί. Πριν αρχίσουμε να φυτεύουμε τα καινούργια μας φυτά και εφόσον έχουν σταματήσει οι βροχές σκάβουμε ελαφρά το χώμα και προσθέτουμε λίπασμα ή κοπριά ώστε να διοχετεύσουμε τα θρεπτικά συστατικά στο χώμα.

Φύτευση του μήνα:

 Ξεκινάμε να φυτεύουμε τους σπόρους μας σε εξωτερικό χώρο από (παντζάρια, αγκινάρες, κουκιά, φασόλια, σπαράγγια και πατάτες), μέσα σε ένα σπορείο φυτεύουμε (βασιλικό, ντομάτα, πιπεριά, πράσο, πετούνια, ετήσιο γαρύφαλλο και μελιτζάνα). Όταν τα φυτά μας σχηματιστούν τα μεταφέρουμε σε ατομικά γλαστράκια.

Όσο αφορά τους σπόρους λαχανικών σκάβουμε με το δάχτυλό μας ένα μικρό λακκάκι και ρίχνουμε 2-3 σπόρους. Εφόσον τώρα έχουμε σπορόφυτα ανοίγουμε πιο μεγάλο λάκκο, αφαιρούμε προσεκτικά το φυτό και το τοποθετούμε στο χώμα πιέζοντάς το καλά. Όταν οι ντομάτες, οι πιπεριές και οι μελιτζάνες φτάσουν το μισό  μέτρο περίπου τις στηρίζουμε. Μεταφυτεύουμε μαρούλια, κρεμμύδια και σκόρδα σε εξωτερικό χώρο ρίχνοντας ειδικό λίπασμα.

Τώρα είναι η κατάλληλη εποχή για να φυτεύσουμε τους σπόρους που θα μεταφυτευθούν τον Απρίλιο, όπως επίσης και τους ανοιξιάτικους βολβούς (μιγκέ, δισέντρα, λίλιουμ κτλ). Στο τέλος του μήνα φυτεύουμε θάμνους και δένδρα που ανθίζουν νωρίς την Άνοιξη (κουτσουπιές, αμυγδαλιές, μανόλιες κτλ)

Άνθιση του μήνα:

 Έτοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: (ο αρακάς, τα καρότα, τα αντίδια, το σπανάκι, το σέλινο, το σέσκουλο, τα κουνουπίδια, τα μπρόκολα, τα ραπανάκια, τα λάχανα, τα ραδίκια και η  ρόκα). Στα μέσα του μήνα θα αρχίσουν να ανθίζουν τα φυτα που είχαμε φυτέψει το Φθινόπωρο (νάρκισσοι, φρέζιες, υάκινθοι κτλ).

Περισσότερα

Γιατί κιτρινίζουν τα φύλλα το φθινόπωρο

Η αλλαγή του χρώματος οφείλεται στο ότι μικραίνει η μέρα.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί αλλάζει το χρώμα των φύλλων στα δέντρα το φθινόπωρο; Γιατί το πράσινο γίνεται, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο;

Την απάντηση δίνει ο συντάκτης του Scientific American, Mark Fischetti, ο οποίος εξηγεί γιατί τα δέντρα συμπεριφέρονται σαν «χαμαιλέοντες».

Το χρώμα στα φύλλα των φυτών οφείλεται σε τρεις χημικές ουσίες: στη χλωροφύλλη (που προσδίδει το πράσινο χρώμα) στα καροτενοειδή (κίτρινες, πορτοκαλί και καφετί αποχρώσεις) και στις ανθοκυανίνες (κόκκινο χρώμα).

Την άνοιξη και το καλοκαίρι παράγεται χλωροφύλλη σε μεγάλες ποσότητες. Στα φύλλα ωστόσο, υπάρχουν και τα καροτενοειδή, όμως σε μικρότερες ποσότητες και επικαλύπτονται από τη χλωροφύλλη. Γι’ αυτό το λόγο τα φύλλα έχουν πράσινο χρώμα.

Όταν μπει το φθινόπωρο και μικρύνει η διάρκεια της ημέρας, τα φυτά ελαττώνουν την παραγωγή χλωροφύλλης. Έτσι αρχίζουν να φαίνονται τα καροτενοειδή, που δίνουν το κίτρινο και πορτοκαλί χρώμα στα φύλλα, και αρχίζουν να παράγονται και οι ανθοκυανίνες, που προσδίδουν σε κάποια φυτά κόκκινο χρώμα στα φύλλα.

πηγή

Περισσότερα

Πανέμορφοι κήποι

Περισσότερα