Λέϊλαντ - Leyland

Το λέϊλαντ (leyland) είναι ένα κωνοφόρο φυτό με ανοιχτά κλαδιά σε σχήμα πυραμίδας και έντονο πράσινο φύλλωμα. Είναι δένδρο ταχείας ανάπτυξης, το οποίο συναντάμε συχνά σε μάντρες γιατί δημιουργεί πολύ πυκνό και ωραίο φράχτη.

Φυτεύεται σε ηλιόλουστα σημεία, σε εδάφη με πολύ καλή αποστράγγιση. Μπορεί να φυτευτεί μόνο του σε ένα σημείο του κήπου (1 μέτρο απόσταση από την μάντρα) ή μαζί με άλλα (1 μέτρο απόσταση το ένα από το άλλο). Αντέχει στο κρύο μέχρι περίπου τους -20 βαθμούς Κελσίου, αλλά και στις παραθαλάσσιες περιοχές αφού αντέχει και τον δυνατό αέρα. Χρειάζεται αρκετό χώρο για να αναπτυχθεί και αντέχει στο βαθύ κλάδεμα.

Το καλοκαίρι χρειάζεται καλό πότισμα για να αναπτυχθεί σωστά. Προσοχή: Δεν πρέπει να βρέχεται το λέϊλαντ παρά μόνο να ποτίζεται το χώμα του. Είναι αρκετά ευπαθή στους μύκητες γι’ αυτό τον λόγο χρειάζεται ράντισμα με ειδικό μυκητοκτόνο και στο φυτό αλλά και στο χώμα.

Κλάδεμα  

•  Το κλάδεμα του Λέϊλαντ – Leyland  γίνεται  μία φορά το χειμώνα, Νοέμβριο – Φεβρουάριο. Εφόσον μεγαλώσει αρκετά και θέλουμε, μπορούμε να κλαδεύουμε κάθε χρόνο ή χρονιά παρά χρονιά. 
• Όταν θέλουμε να περιορίσουμε το ύψος, τότε κλαδεύουμε την κορυφή.
• Όταν θέλουμε να ψηλώσει περισσότερο, τότε κλαδεύουμε περιμετρικά ώστε να δυναμώσουμε την κορυφή. 
• Δεν πειράζουμε τα ενδιάμεσα κλαδιά που μεγαλώνουν (διότι αυτά είναι που θέλουμε να πυκνώσουν). Κλαδεύουμε μόνο ότι προεξέχει μπροστά και πίσω. Η ποσότητα κλαδέματος είναι οπτική (δηλαδή το πως θέλουμε να φαίνεται το δένδρο).
•  Όταν είναι πολύ ψηλό το δένδρο για να κλαδευτεί ευκολότερα πρέπει να προμηθευτούμε ένα βενζινοκίνητο μπορντουροψάλιδο. Το χειροκίνητο κλάδεμα, είναι πολύ κουραστικό και όχι τόσο αποτελεσματικό. «Μεγάλη ΠΡΟΣΟΧΗ». Πρέπει όσο μπορούμε να κλαδεύουμε ευθεία και όχι στραβές ψαλιδιές, οι οποίες θα μας χαλάσουν το σχήμα.

Περισσότερα

Τούγια - Thuya Occidentetalis - Thuya Pyramidalis

Η τούγια (thuya occidentetalis - thuya pyramidalis) ανήκει στην οικογένεια Pinaceae και κατάγεται από την Βόρεια Αμερική, Κορέα, Κίνα, Ιαπωνία. Είναι κωνοφόρος  αειθαλής θάμνος έως μικρό δέντρο μέτριας ανάπτυξης. Μπορεί να φτάσει από 2-4 μέτρα ύψος. Έχει μορφή πυραμίδας, η οποία μπορεί να διαμορφωθεί με τα κλαδέματα. Έχει φύλλα αντίθετα και λεπιδόμορφα. Το σύνολο του φυλλώματος, καλύπτει το ένα το άλλο παρουσιάζοντας μια συμπαγή εμφάνιση. Τα χρώματά του ποικίλουν ανάλογα από σκούρο πράσινο μέχρι χρυσοκίτρινο.

Τα άνθη του καταλήγουν σε μικρούς καρπούς 1,5 - 2,5 εκατοστών, που παραμένουν στο φυτό καθ’ όλη την διάρκεια του Χειμώνα. Φυτεύεται σε βαθειά γόνιμα εδάφη με καλή αποστράγγιση. Είναι Ιδιαίτερα ανθεκτικό στις ξηρές συνθήκες, τον αέρα και το κρύο. Εφόσον φυτευτούν πολλά φυτά μαζί  δημιουργούν όμορφους, μετρίου ύψους και αδιαπέραστους φράχτες. Πολύ συχνά είναι μια πολύ καλή επιλογή για Μπονσάι – Bonsai,  βραχόκηπους (οι νάνες ποικιλίες) ή ακόμη και παρτέρια.  

Πολλαπλασιάζετε με μοσχεύματα που λαμβάνονται από Νοέμβριο έως Ιανουάριο, σπανιότερα με σπόρο.

Περισσότερα

Λεμονοκυπάρισσο - Γκόλντ Κρέστ - Gold Crest

Το gold crest (γκόλντ κρέστ ή λεμονοκυπάρισσο) είναι ένα αειθαλές κωνοφόρο δένδρο , μέτριας ανάπτυξης με χρώμα χρυσοπράσινο και ευχάριστη μυρωδιά λεμονιού. Κατάγεται από την Β. Ευρώπη και είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα φυτά για φράχτες.

Για να αναπτυχθεί σωστά , χρειάζεται προστασία από τον άνεμο και τον παγετό. Φυτεύεται σε ηλιόλουστα σημεία και σε εδάδη με πολύ καλή αποστράγγιση. Θέλει μέτριο πότισμα και διαμορφώνεται με το κλάδεμα. Προσοχή ΔΕΝ πρέπει να βρέχεται το   Gold Crest παρά μόνο να ποτίζεται το χώμα του. Όταν χρησιμοποιείται για φράχτης πρέπει να φυτεύεται στο 1 μέτρο από την μάντρα, όπως επίσης στο 1 μέτρο διαδοχικά το ένα από το άλλο. Μπορεί να φτάσει περίπου τα 5-10 μέτρα ύψος.

Μπορεί να προσβληθεί εύκολα από ασθένειες που του δημιουργούν προβλήματα και χρειάζεται συχνά ψεκασμούς με ειδικά σκευάσματα. Είναι φυτό για εξωτερικούς χώρους αλλά μπορεί να αντέξει και σε εσωτερικούς (τον χειμώνα). 

Περισσότερα

Νοέμβριος

Κηπουρική του μήνα:

Μπήκαμε στον Νοέμβριο τον τελευταίο μήνα του Φθινοπώρου και είναι η εποχή για να συντηρήσουμε τα φυτά μας τελειώνοντας τα κλαδέματα στα χαμηλά σημεία, σε όλα τα φυτά μας (τριανταφυλλιές, γκαούρες, λεβάντες, λαντάνες κτλ) που δεν είναι στην εποχή ανθοφορίας τους  ούτως ώστε να τα βοηθήσουμε και να τα ενθαρρύνουμε να ανθίσουν την Άνοιξη πιο υγιή και δυνατά.

Σκαλίζουμε το χώμα ώστε να αεριστεί καλά και να μπορεί να απορροφηθεί καλά το βρόχινο νερό και καθαρίζουμε τον κήπο μας από τα καλοκαιρινά μονοετή φυτά. Με μια τσουγκράνα, εφόσον έχουμε γκαζόν καθαρίζουμε και απομακρύνουμε τα φύλλα που έχουν πέσει ώστε να αερίζεται σωστά.

Προστατεύουμε όσο καλύτερα μπορούμε τα φυτά μας από τον αέρα και το κρύο, δένοντας τα ψηλά φυτά και βάζοντας ανεμοφράκτες  Μειώνουμε το πότισμα όσο χρειάζεται (περίπου 1 φορά την βδομάδα να ποτίζονται καλά) ή το κλείνουμε όσο βρέχει. Μεταφέρουμε τις γαρδένιες, καμέλιες και ορχιδέες σε κλειστό χώρο κοντά σε παράθυρο μακρυά από θερμαντικά σώματα, ώστε να τα βοηθήσουμε να μην παγώσουν από τις απότομες αλλαγές θερμοκρασίας.

Φύτευση του μήνα:

Αν είχαμε φυτέψει σε γλάστρες (κουνουπίδια, λάχανα, μπρόκολα και μαρούλια) τα μεταφυτεύουμε στον λαχανόκηπο μας. Συνεχίζουμε και αυτόν τον μήνα να φυτεύουμε άνηθο, ρόκα και μαϊντανό. Για να έχουμε φρέσκα κρεμμυδάκια είναι η κατάλληλη εποχή να φυτέψουμε κοκκάρι.

Μιας και αγαπάνε το κρύο είναι καλή εποχή να φυτεύσουμε τους βολβούς από τουλίπες, σε 12 εκατοστά βάθος και ποτίζουμε καλά όταν στεγνώνει το χώμα. Φυτεύουμε επίσης τριανταφυλλιές όπου στον λάκκο θα βάλουμε λίπασμα, από πάνω χώμα και τέλος θα ποτίσουμε.

Αν είχαμε φυτεύσει νωρίτερα (πανσέδες, βιολέτες, σκυλάκια, καλεντούλες και γαριφαλιές) ήρθε ο καιρός να τα μεταφυτεύσουμε. Επίσης είναι ο καιρός που πολλαπλασιάζουμε τις γαριφαλιές κόβοντας μόσχευμα που θα έχει 2 κόμπους, όπου ο ένας θα μπει μέσα στο χώμα και ο άλλος θα μείνει απ’έξω ώστε να μεγαλώσει το φυτό.

Άνθιση του μήνα:

             Έτοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: τα ραδίκια, τα ραπανάκια, το σπανάκι, τα βελανίδια και οι καρποί της κουμαριάς. Τελειώνοντας ο μήνας πρέπει να έχουμε τελειώσει και με το μάζεμα της ελιάς.

Πανέμορφους χρωματισμούς αυτή την εποχή μας προσφέρει η λυκιδάμβαρη, τα διακοσμητικά χόρτα (μίσανθος και στίπα), οι κόκκινοι καρποί της κουμαριάς και οι πορτοκαλί καρποί του πυράκανθου. Οι αειθαλείς θάμνοι που στολίζουμε τους φράχτες μας (ο ελαίαγνος και ο όσμανθος) είναι γεμάτοι λουλούδια με πανέμορφη μυρωδιά.

.

Περισσότερα

Ιβίσκος - Hibiscus

Ο ιβίσκος είναι Αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό, γένος που ανήκει στην τάξη Μαλαχώδη και στην οικογένεια Μαλαχοειδή με 200 είδη δέντρων, ποωδών φυτών και θάμνων. Η καταγωγή του είναι από την Ανατολική Ασία. Τα φύλλα του έχουν νευρώσεις, εναλλάσσονται και έχουν μίσχους. Τα άνθη του έχουν 5 μεγάλα πέταλα είναι σε σχήμα κώνου και έχουν χρωματισμούς κόκκινους, λευκούς, ροζ και κίτρινους. Τα περισσότερα είδη είναι θάμνοι και καλλωπιστικά φυτά. Ένα είδος ιβίσκου είναι και ημπάμια.

Το πιο κοινό είδος είναι ο Ιβίσκος ο συριακός (Hibiscus syriacus), (αλλιώς αλθαία), φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο καλλωπιστικό με πολύ ωραία μεγάλα άνθη, λευκού, μωβ, ή ροζ χρώματος. Ανθίζει το καλοκαίρι. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, τριγωνικά και οδοντωτά. Συνήθως φυτεύεται κατά μήκος των δρόμων. Ευαίσθητος στο ψύχος αγαπά τα ηλιόλουστα μέρη, ενώ είναι ανθεκτικός στην ξηρασία. Πολλαπλασιάζεται κυρίως με μοσχεύματα, παραφυάδες και καταβολάδες.

Ο Ιβίσκος ο καννάβινος (Hibiscus cannabinus) είναι ποώδες μονοετές φυτό φτάνει σε ύψος τα 3,5 μέτρα τα φύλλα του συγκεντρώνονται στις κορυφές των βλαστών. Τα άνθη του είναι κίτρινα και στο κέντρο τους μοβ, βγαίνουν δε από τις μασχάλες των φύλων. Το φυτό είναι ιδιαίτερης οικονομικής σημασίας και καλλιεργείται σε περιοχές της Αφρικής για τις κλωστικές ίνες που βγαίνουν από το φλοιό του, γνωστές με την ονομασία κέναφ ή κανναβίτης Βομβάης. Οι καλύτερης ποιότητας ίνες λαμβάνονται την περίοδο της ανθοφορίας του φυτού. Έχουν μήκος ένα μέτρο χρώμα κιτρινωπό και εξαιρετική ανθεκτικότητα. Με αυτές κατασκευάζονται ανθεκτικά σακιά, σχοινιά και χαλιά. Από τα σπόρια του παρασκευάζονται ζωοτροφές.

Ο Ιβίσκος ο σινικός (Ιβίσκος το ρόδο-σινικό - Hibiscus rosa-sinensis) καλλιεργείται στην Κίνα και χρησιμοποιείται στην παρασκευή χαρτιού. Καλλιεργείται και ως καλλωπιστικό για τα μεγάλα, συνήθως κόκκινα, άνθη του.

Ο ιβίσκος της Ερυθραίας (Ιβίσκος η σαβδαρίφη - Hibiscus sabdariffa) καλλιεργείται για τα άνθη του από τα οποία παρασκευάζεται αφέψημα χωνευτικό και τονωτικό.

Κοινό καλλωπιστικό φυτό είναι και ιβίσκος ρόζα ή κινέζικη τριανταφυλλιά που φτάνει σε ύψος τα 4 μέτρα και καλλιεργείται για τα μεγάλα, όμορφα κωνικά του άνθη σε ποικιλία χρωμάτων. Το φυτό έχει υποστεί πολλές διασταυρώσεις και σήμερα υπάρχουν περίπου 800 είδη καλλιεργούμενων ποικιλιών.

Ο ιβίσκος ο τρισχιδής είναι μονοετές φυτό με πολλές διακλαδώσεις των βλαστών του που φέρουν πολλές τρίχες. Τα άνθη του έχουν χρώμα κόκκινο, λευκό ή κίτρινο και ανοίγουν όταν είναι στον ήλιο ενώ κλείνουν όταν είναι στη σκιά.

πηγή

Περισσότερα

Πασιφλόρα - Ρολογιά

Η πασιφλόρα ή ρολογιά είναι φυλλοβόλο αναρριχώμενο φυτό ταχείας ανάπτυξης με γυαλιστερό πράσινο φύλλωμα..

Έχει αρκετά μεγάλα άνθη διαμέτρου 10cm το καλοκαίρι αλλά και το φθινόπωρο, σε απαλό άσπρο-μπλέ-μοβ χρώμα, κίτρινους-πορτοκαλί καρπούς, που μοιάζουν με μικρά αυγά.

Οι βλαστοί διαθέτουν διακλαδισμένους έλικες που βοηθούν στην στήριξή του, οι οποίοι μπορούν να φτάσουν μέχρι τα 10 μέτρα περίπου. Προσφύεται σε κικλιδώματα, πλαίσια, στέγαστρα, πέργκολες, τοίχους κτλ.

Αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες αλλά και σε ημισκιασμένες θέσεις, σε εδάφη με λίγη υγρασία και σε πετρώδη. Θέλει μεγάλη προσοχή από τους παγετούς. Χαρακτηριστικό της είναι τα όμορφα και ιδιαίτερα λουλούδια που μοιάζουν με ρολόγια. Πολλαπλασιάζεται με σπόρους και ημιξυλώδη μοσχεύματα.

Περισσότερα

Ιούλιος

Κηπουρική του μήνα:

Αυτό τον μήνα η θερμοκρασία έχει ανέβει στα ύψη και όπως είναι λογικό τα φυτά μας διψούν περισσότερο, οπότε πρώτο και πολύ βασικό είναι το πότισμα. Ποτίζουμε καθημερινά όταν η θερμοκρασία έχει πέσει δηλαδή νωρίς το πρωί ή το απόγευμα προς βράδυ, ή ακόμα καλύτερα λίγο το πρωί και λίγο το βράδυ ούτως ώστε τα φυτά μας να έχουν την κατάλληλη υγρασία καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας ώστε να μειώσουμε την πιθανότητα κάποιο φυτό μας να ξεραθεί. Ελέγχουμε ότι το αυτόματο πότισμα λειτουργεί κανονικά.

Καλό είναι κάποια ευαίσθητα φυτά όπως για παράδειγμα την γαρδένια να την μεταφέρουμε σε κάποιο σκιερό μέρος του κήπου ώστε να έχει δροσιά.

Συνεχίζουμε να ποτίζουμε καθημερινά το γκαζον και να το κουρεύουμε τακτικά ούτως ώστε να το αναζωογονούμε αυτό τον πολύ ζεστό μήνα. Συνεχίζουμε να καθαρίζουμε πιο τακτικά όλα μας τα φυτά από τα ζιζάνια σκαλίζοντας (με σκαλιστήρι) ή βοτανίζοντας (με το χέρι). Σκαλίζουμε ελαφρώς το χώμα στο μποστάνι μας ούτως ώστε να αερίζεται καλά. Και τέλος δροσίζουμε λίγο τα δένδρα και τους θάμνους μας καταβρέχοντάς τα.

Φύτευση του μήνα:

Στο μποστάνι μας φυτεύουμε ραδίκια, λάχανα, κουνουπίδια, καρότα, ραπανάκια, παντζάρια και μπρόκολα, τα οποία θα είναι ετοιμα για μάζεμα και φάγωμα στις αρχές του Φθινοπώρου. Μην ξεχάσουμε να φυτέψουμε στο μποστάνι μας αρωματικά φυτά (βασιλικό, μέντα κ.τ.λ) που αποτρέπουν και απωθούν τα παράσιτα, τα ιπτάμενα και γενικά όλους τους μικροοργανισμούς. Τα λαχανικά τα οποία θα γευθούμε εμείς οι ίδιοι τα λιπαίνουμε μόνο με οργανικό λίπασμα που θα προμηθευτούμε από ειδικά καταστήματα και όχι με χημικά.

Για να δώσουμε χρώμα στον κήπο ή την βεράντα μας μπορούμε να φυτέψουμε μόνο εποχιακά λουλούδια αυτή την εποχή ή να μεταφυτέψουμε τα Ανοιξιάτικά μας λουλούδια, εννοείται πως αυτές τις δουλειές τις κάνουμε τις απογευματινές ώρες που δεν καίει ο ήλιος.

Άνθιση του μήνα:

            Ο Ιούλιος είναι ο μήνας άνθισης του βασιλικού (που διώχνει και τα κουνούπια), θυμαριού, ιβίσκου, υπέρικου, λαγκεστρέμιας και βουδλέϊας.

            Όσο αφορά το μποστάνι μας, ετοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: τα αγγούρια, τα κολοκύθια και οι μελιτζάνες.

Περισσότερα

Αλεξανδρινό - Αστέρι της Βηθλεέμ - Ποϊνσέτια

Ένα από τα πιο όμορφα Χριστουγεννιάτικα φυτά εσωτερικού χώρου είναι το Αλεξανδρινό, Αστέρι της Βηθλεέμ ή Ποϊνσέτια, επιστ. Όνομα Euphorbia pulcherrima (Ευφορβία η κομψότατη). Σχεδόν σε όλη την Ευρώπη σήμερα η επίδειξη και διακόσμησή του θεωρείται ως η έναρξη των Χριστουγεννιάτικων εορτών.

Με καταγωγή από το Μεξικό, είναι φυτό με παχύ φύλλωμα και μεγάλα βράκτια άνθη  συνήθως κόκκινα (σπανιότερα λευκά, ροζ και κίτρινα), της οικογενείας των ευφορβιιδών.

Χρειάζεται φωτεινά και ζεστά μέρη αλλά μακριά από ρεύματα. Μπορεί να αντέξει σε θερμοκρασίες από 15oC - 25oC. Το πότισμα πρέπει να είναι τακτικό ώστε να μην στεγνώνει το χώμα. Η λίπανση από τον Ιούνιο μέχρι και τον Οκτώβριο μια φορά την εβδομάδα θα βοηθήσει πολύ το φυτό. Όταν τελειώσει η ανθοφορία και πέσουν τα φύλλα μπορείτε να το κλαδέψετε, να το ποτίζετε λιγότερο και να το τοποθετήσετε σε δροσερό μέρος. Αν χρειάζεται μεταφύτευση καλό θα είναι να γίνει στα μέσα Μαΐου.

Περισσότερα

Ίλεξ - Αρκουδοπούρναρο

Ο ίλεξ (Ilex, αρκουδοπούρναρο και ου [γαλλ. houx]), είναι γένος φυτών που περιλαμβάνει γύρω στα 600 είδη της οικογένειας Aquifoliaceae μερικά από τα οποία μπορούν να φτάσουν σε ύψος τα 10 μέτρα. Κατάγεται από την Ευρώπη, την Ασία και την βορειοδυτική Αφρική.

Απαρτίζεται από νεαρούς βλαστούς πράσινου χρώματος που μετά την ολική ξυλοποίηση γίνονται γκρίζοι. Τα φύλλα του είναι σκληρά, δερματώδη, σκουροπράσινα, γυαλιστερά, με μικρούς μίσχους, σχήματος ωοειδούς. Το φύλλωμα είναι οδοντωτό και καταλήγει σε αγκάθια. Στην Ελλάδα το σύνηθες ύψος που μπορεί να φτάσει είναι 1-3 μέτρα.

Τα άνθη του είναι μικρά, μασχαλιαία, λευκά ή λευκοκίτρινα με ελαφρύ άρωμα. Ανθίζει από τον Απρίλιο έως τον Μάιο. Ο καρπός είναι σφαιρικός κόκκινος σαν του βατόμουρου με ιδιαίτερη διακοσμητική αξία και εμφανίζεται στα θηλυκά φυτά από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Ιανουάριο. Μεγάλη Προσοχή στον καρπό ο οποίος είναι τοξικός και μπορεί να προκαλέσει έμετους, κενώσεις ή σε μεγάλες ποσότητες ακόμα και το θάνατο αν καταναλωθεί από τον άνθρωπο.

Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά το έδαφος. Είναι ανθεκτικό στο κρύο και στα ασβεστούχα εδάφη, προτιμά ηλιόλουστες θέσεις αλλά μπορεί όμως να αναπτυχθεί και σε ημισκιερές. Ποτίσματα κανονικά. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε κήπους μεμονωμένα ενδιάμεσα τού γκαζόν, ή σε μοναχικά σημεία, στις άκρες των παρτεριών και σε φυτοδοχεία. Χρησιμοποιείται ευρέως ως διακοσμητικό σε κήπους και πάρκα.

Στον δυτικό πολιτισμό, το φυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως διακοσμητικό για τα Χριστούγεννα, ειδικά σε στεφάνια. Είναι το "ταίρι" του γκι (ιξός) και αποτελούν μαζί το παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο δίδυμο. Το ξύλο του χρησιμοποιείται στην κατασκευή πεσσών για το σκάκι και επίσης για προσάναμμα. Από τον ιξό παρασκευάζεται επίσης τσάι.

Περισσότερα

Πόθος - Κισσός Του Διαβόλου

Ο πόθος ή κισσός του διαβόλου είναι ένα όμορφο και πολύ εύκολο φυτό (κατάλληλο για αρχάριους) που συναντάμε πολύ συχνά στην Ελλάδα. Η καταγωγή του είναι από την Νοτιοανατολική Ασία και τα νησιά του Σολομώντα (βόρεια της Αυστραλίας).

Τα φύλλα του μοιάζουν με σχήμα καρδιάς και το μέγεθός τους διαφέρει ανάλογα με την ηλικία του φυτού και τις συνθήκες ανάπτυξής του. Στο φυσικό τους περιβάλλον, η διάμετρος του πόθου μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει τα 15 εκατοστά. Αυτό συμβαίνει μόνο στα φυτά που στηρίζονται στα ψηλά δέντρα και αφού φτάσουν σε μεγάλη απόσταση πάνω από το έδαφος. Αυτά τα φυτά είναι ενήλικα και εμφανίζουν μικρά λουλούδια λευκού-πράσινου χρώματος, συνήθως μόνο όταν μεγαλώνουν στο φυσικό τους περιβάλλον. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες, κάποιες έχουν πράσινο χρώμα ενώ κάποιες άλλες έχουν πιτσίλες ή ρίγες από χρυσαφί – λευκό χρώμα. Ανάλογα με την φωτεινότητα που δέχεται το φυτό είναι και η εντονότητα του χρώματός του.

Είναι φυτό εσωτερικού χώρου, στο κλίμα της Ελλάδας όμως μπορεί να καλλιεργηθεί και σε βεράντες – μπαλκόνια εφόσον βέβαια προφυλάσσεται από τον αέρα και την άμεση εκθεσή του στον ήλιο. Σύμφωνα με έρευνες της Nasa, απορροφά τις βλαβερές ουσίες που αιωρούντε στους κλειστούς χώρους, καθαρίζοντας την ατμόσφαιρα.

Χωρίς πολλές απαιτήσεις, προτιμά τη ζέστη και μπορεί να αντέξει σε υψηλές θερμοκρασίες, αλλά και σε κρύες αρκεί στο περιβάλλον να υπάρχει αρκετή υγρασία που του είναι απαραίτητη. Καλό είναι να ψεκάζετε συχνά τα φύλλα του με χλιαρό νερό και να τα καθαρίζετε με ένα βρεγμένο σφουγγάρι. Το χώμα του πρέπει να έχει πολύ καλή αποστράγγιση ώστε να μην σαπίσουν οι ρίζες του. Ποτίζετε μόνο εφόσον η επιφάνεια του χώματος είναι ξερή και προσοχή μη ξεχνάτε να αδειάζετε το πιατάκι της γλάστρας από το νερό. Η λίπανση μια φορά την άνοιξη και μία φορά αργά το φθινόπωρο, θα βοηθήσει πολύ στην ανάπτυξη και ζωηρότητα του φυτού.

Αν παρατηρήσετε ότι ο πόθος σας αργεί να μεγαλώσει το πιο πιθανό είναι ότι δεν λαμβάνει αρκετό φως, επίσης αν παρατηρήσετε να πέφτουν τα φύλλα ή να είναι κίτρινα, πιθανά δεν έχει ποτιστεί καλά ή μπορεί να έχει ιστούς αράχνης στην κάτω μεριά των φύλλων (ψεκάστε με ειδικό σκεύασμα που θα προμηθευτείτε). Οι καφέ κηλίδες στα φύλλα του, σημαίνει ότι το φυτό εκτίθεται στις ακτίνες του ηλίου και πρέπει να μετακινηθεί σε κάποιο άλλο σημείο.

Μπορείτε την άνοιξη να κλαδέψετε το φυτό σας, για να αλλάξετε το σχήμα του ή να περιορίσετε την ανάπτυξή του.

Ο Πολλαπλασιασμός γίνεται με 2 τρόπους:

1)        Κόψτε μία άκρη από κάποιο κλαδί, τοποθετήστε το σε ένα δοχείο με νερό και αφήστε το σε κάποιο σημείο του σπιτιού σας με άφθονο φως και περιμένετε μέχρι να βγάλει ρίζες. Φυτεύτε το και είναι έτοιμο.

2)         Βάλτε μια νέα γλάστρα δίπλα στην παλιά και χωρίς να κόψετε το κλαδί, λυγίστε το και βυθίστε το στην νέα γλάστρα δίπλα. Μόλις βγάλει ρίζες κόψτε το σε ένα σημείο από την παλιά γλάστρα και αυτομάτως έχετε έναν δεύτερο πόθο.

Περισσότερα