Ωίδιο

Ο μύκητας που παρουσιάζεται συνήθως όταν υπάρχει αρκετή υγρασία ονομάζεται ωίδιο. Ξεχωρίζει εύκολα αφού το φύλλο του φυτού μοιάζει σαν να έχει πέσει στάχτη ή πούδρα πάνω του. Η καλύτερη πρόληψη είναι το θειάφισμα την άνοιξη αλλά και όσο μπορούμε να προσπαθούμε να μην βρέχουμε τα φύλλα του φυτού. Εφόσον όμως το φυτό μας έχει προσβληθεί έντονα από ωίδιο, η μόνη λύση ειναι να αγοράσουμε και να ψεκάσουμε με ειδικό μυκητοκτόνο που θα προμηθευτούμε από ειδικά μαγαζιά. Τα πιο σύνηθες φυτά που προσβάλλονται από ωίδιο είναι: η τριανταφυλλιά, το αγιόκλιμα, το ευώνυμο, το αμπέλι , τα σιτιρά, η μαώνια, η μπιγκόνια, το πουρνάρι και οι ορτανσίες.

Περισσότερα

Αφίδες (Ψείρες - Μελίγκρα)

     Οι αφίδες (ψείρες - μελίγκρα) είναι συνηθισμένο έντομο στα φυτά του σπιτιού μας αλλά αλλά μπορούν να καταπολεμηθούν εύκολα.  Οι αφίδες απομυζούν τους χυμούς από τα φυτά και μπορούν να προξενήσουν μαρασμό και καθυστέρηση της ανάπτυξης. Οι αφίδες υπάρχουν σε πάρα πολλά χρώματα και εμφανίζονται πάνω στα νεαρά βλαστάρια και στην κάτω επιφάνεια των φύλλων, συνήθως κατά ομάδες. Η μεγάλη προσβολή καλύπτει τα φυτά με ένα κολλώδες στρώμα. Αν δεν σας ενοχλεί να έχετε πασχαλίτσες στο σπίτι σας τότε αυτές μπορούν να εξαφανίσουν τις αφίδες για λογαριασμό σας. Οι αφίδες μπορούν επίσης να καταπολεμηθούν με μαλάθειο, διαζινόν και διασυστηματικά παρασιτοκτόνα.

Περισσότερα

Αλευρώδης - 'Ασπρη Μύγα

       Τα ενήλικα του αλευρώδη είναι μικρά λευκά μυγάκια. Αυτό κάνει την καταπολέμησή τους δύσκολη γιατί μπορούν να μετακινηθούν πετώντας όσο εσείς θα ψεκάζετε τα φυτά σας. Στο πρώιμό τους στάδιο τα έντομα του αλευρώδη μοιάζουν με κοκκοειδή και δεν μπορούν να κινηθούν, έτσι αυτό το στάδιο είναι κατάλληλο για να τα αντιμετωπίσετε. Ψεκάστε τα εβδομαδιαία με παρασιτοκτόνο διάλυμα. Το μαλάθειο και το διαζινόν είναι αποτελεσματικά.

πηγή

Περισσότερα

Έντομα Εδάφους

       Τα έντομα εδάφους τα εντοπίζουμε συνήθως όταν βγαίνουν στη επιφάνεια κατά την διάρκεια του ποτίσματος. Τα ενήλικα και οι νύμφες από διάφορα έντομα μπορεί να πετούν ή να σέρνονται γύρω από την επιφάνεια του εδάφους. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν προξενούν πραγματική βλάβη στα φυτά, όταν όμως εμφανίζονται σε μεγάλους πληθυσμούς μπορούν να προξενήσουν μαρασμό και φτωχή ανάπτυξη του φυτού επειδή ροκανίζουν τα μικρά ριζίδια από τα οποία τρέφεται. Μουσκεύοντας το έδαφος με παρασιτοκτόνο διάλυμα, συνήθως το πρόβλημα λύνεται. Τα διασυστηματικά παρασιτοκτόνα έχουν καλά αποτελέσματα. 

πηγή

Περισσότερα

Θρίπας

        Οι θρίπες είναι μικροσκοπικοί και δύσκολα διακρίνονται. Έχουν ανοικτό καφέ χρώμα και λεπτό σχήμα. Όταν τα έντομα του θρίπα είναι ενήλικα μπορούν να πετάξουν σε άλλο φυτό αν διαταραχθούν. Γρατζουνούν κυριολεκτικά τα φύλλα για να αντλήσουν τους χυμούς του φυτού αφήνοντας τα φύλλα κατεστραμμένα και με ευδιάκριτες χαρακιές. Ψεκάζοντας με παρασιτοκτόνο διάλυμα, συνήθως το πρόβλημα λύνεται. Ψεκάζοντας με μαλάθειο ή διαζινόν έχουμε καλά αποτελέσματα όπως και αν χρησιμοποιήσουμε διασυστηματικά εντομοκτόνα. 

πηγή 

Περισσότερα

Κοκκοειδή - Ψώρα

Τα κοκκοειδή ή ψώρα συχνά εμφανίζονται σε μεγάλους αριθμούς γιατί περνούν απαρατήρητα. Αυτά τα έντομα έχουν οβάλ σχήμα, μήκος 3mm περίπου και μοιάζουν με μικρά καφέ λέπια. Το κέλυφός τους τα προστατεύει από τα εντομοκτόνα και αυτό κάνει την καταπολέμησή τους πιο δύσκολη. Τα κοκκοειδή συνήθως εμφανίζονται πάνω στα κλαδιά και στην κάτω επιφάνεια των φύλλων αλλά μπορεί να τα δείτε και στο πάνω μέρος ενός φύλλου. Οι μικρές προσβολές μπορούν να καταπολεμηθούν σκουπίζοντας κάθε έντομο ξεχωριστά με ένα κομμάτι βαμβάκι βουτηγμένο σε οινόπνευμα. Τα κοκκοειδή απομυζούν τους χυμούς των φυτών σας και τα μαραίνουν. Επίσης εκκρίνουν ένα κολλώδες επίστρωμα που προσελκύει τα μυρμήγκια και άλλα παρασιτικά έντομα. Αν είναι απαραίτητο ψεκάστε με μαλάθειο όταν εμφανιστούν.

  

πηγή

Περισσότερα

Ασθένειες Των Πεύκων

Τα πευκοδάση της Πάρνηθας καταλαμβάνουν μία μεγάλη έκταση στον Εθνικό Δρυμό. Τα τελευταία χρόνια όμως η εμφάνιση επιβλαβών εντόμων απειλεί την εξέλιξή τους. Το έντομο Marchalina hellenica και η κάμπια της πεταλούδας Thaumetopaea pityocampa είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για την ξήρανση πολλών δέντρων χαλεπίου πεύκης στο βουνό.

Το έντομο Marchalina hellenica (Coccina, Margarididae κν. "εργάτης", το μελιτογόνο έντομο του πεύκου) παρασιτεί στην πεύκη παράγοντας μελιτώδεις εκκρίσεις, τις οποίες οι μέλισσες συλλέγουν και μετατρέπουν σε μέλι, το πευκόμελο. Η παρουσία του εντόμου έχει αναφερθεί μόνο σε χώρες της λεκάνης της Μεσογείου και συγκεκριμένα στην Ελλάδα, στην Τουρκία και την Ν. Ιταλία. Παρασιτεί στα είδη Pinus brutia (τραχεία), Pinus halepensis (χαλέπιος), Pinus silvestris (δασική), Pinus pinea(κουκουναριά), ενώ υπάρχει μία μόνο αναφορά παρασιτισμού στο είδοςPinus nigra (μαύρη). Η σημασία του ως μελιτογόνου εντόμου είναι για την Ελλάδα ιδιαίτερα μεγάλη, καθώς το μέλι που παράγεται αποτελεί σταθερά κάθε χρόνο το 65% της συνολικά παραγόμενης ποσότητας μελιού στη χώρα.

Η ασθένεια που προκαλείται από το συγκεκριμένο έντομο λέγεται και βαμβακίαση, καθώς οι εκκρίσεις του μοιάζουν με κομμάτια βαμβακιού πάνω στο δέντρο. Οι πληθυσμοί του εντόμου σε φυσιολογικά επίπεδα δεν προκαλούν προβλήματα στα πεύκα, αλλά η τεχνητή αύξηση με ενέσεις προνυμφών σε δέντρα, που πραγματοποιήθηκε κατά κόρον τις τελευταίες δεκαετίες από μελισσοκόμους, οδήγησε στην κατάσταση που παρατηρούμε σήμερα. Επισήμως, δεν είναι γνωστή κάποια συγκεκριμένη βλάβη των πεύκων από την Marchalina hellenica, εμπειρικά όμως, από παρατηρήσεις στο πεδίο διαφαίνεται ότι συμβάλλει στην εξασθένηση των δέντρων, τα οποία πιθανώς προσβάλλονται δευτερογενώς από παθογόνους μύκητες ή άλλους μικροοργανισμούς.

Η νυχτοπεταλούδα Thaumetopaea pityocampa είναι ένα φυλλοφάγο έντομο, που απαντάται κυρίως στις χώρες της Μεσογειακής λεκάνης, στην Πορτογαλία και σε περιοχές της Ελβετίας, Ουγγαρίας και Βουλγαρίας. Στη χώρα μας έχει βρεθεί σε όλα σχεδόν τα πευκοδάση μέχρι τα 1.800μ. Προκαλεί ζημιές στα δέντρα με την τροφική της δραστηριότητα. Οι προνύμφες μπορούν να προκαλέσουν απώλεια αύξησης της τάξης του 20-45%, η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στη νέκρωση νεαρών δενδρυλλίων.

Εκτός όμως από τη βλάβη που προκαλείται στα πεύκα, τα τριχίδια των προνυμφών μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα υγείας στον άνθρωπο, όπως εκζέματα, διάφορα εξανθήματα, αναπνευστικές διαταραχές και προβλήματα στην όραση. Υπάρχουν τρόποι καταπολέμησης των προνυμφών, οι οποίοι είναι:

• Βιολογικός: χρησιμοποιείται είτε το βακτήριο Bacillus thurigiensis, το οποίο εμποδίζει την ανάπτυξη της κάμπιας είτε φερομόνη (ουσία που εκκρίνεται για την προσέλκυση αρσενικών από τα θηλυκά), με σκοπό την καθοδήγηση των εντόμων σε ειδικές παγίδες.

• Χημικός: χρησιμοποιούνται εντομοκτόνα που έχουν σαν βάση το Diflubenzuron. Αυτά επηρεάζουν τη σύνθεση της χιτίνης, με αποτέλεσμα το έντομο να μην μπορεί να εξελιχθεί και να νεκρώνεται.

• Μηχανικός: είναι ο πιο φιλικός προς το περιβάλλον τρόπος, καθώς συνίσταται στο κόψιμο και κάψιμο της φωλιάς των εντόμων. πηγή

Περισσότερα

Δάκος

Ο Δάκος είναι ο σοβαρότερος εχθρός της ελιάς που αντιμετωπίζουν όλες οι Mεσογειακές χώρες που καλλιεργούν την ελιά. O δάκος είναι μύγα της οποίας η προνύμφη κατατρώγει τη σάρκα του καρπού της ελιάς και υποβαθμίζει τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του. 'Oλες οι ποικιλίες της ελιάς είναι ευπρόσβλητες στο δάκο, άλλες σε μικρότερο και άλλες σε μεγαλύτερο βαθμό. Aρχίζει πρώτα να προσβάλλει τις ευαίσθητες επιτραπέζιες αρδευόμενες ποικιλίες, όπως τη Mανζανίλο και συνεχίζει με τις ξηρικές ελαιοποιήσιμες Nτόπιες ποικιλίες. Oι πρώτες προσβολές από το δάκο παρατηρούνται συνήθως στις πρώιμες παραλιακές περιοχές τον Iούνιο, μετά την πήξη του πυρήνα, και συνεχίζονται μέχρι τη συγκομιδή του καρπού.

Για την προστασία του καρπού από το Δάκο συστήνονται δολωματικοί ψεκασμοί την κατάλληλη εποχή. Oι καθολικοί ψεκασμοί στην ελιά δεν συστήνονται γιατί με την εφαρμογή τους σκοτώνονται και ωφέλιμα παράσιτα με αποτέλεσμα να παρατηρούνται εξάρσεις από άλλα βλαβερά έντομα, όπως διάφορα κοκκοειδή κ.ά. Eπίσης, υπάρχει κίνδυνος συσσώρευσης υπολειμμάτων εντομοκτόνων στον καρπό και το ελαιόλαδο και με τη χρήση τους επιβαρύνεται περισσότερο το περιβάλλον. Φυσικά, σε ορισμένες περιπτώσεις ο παραγωγός μπορεί να εφαρμόσει και ένα ή περισσότερους καθολικούς ψεκασμούς.

Αυτό μπορεί να γίνει:

• 'Oταν ο δακοπληθυσμός είναι ψηλός και επισημάνθηκε αρχική προσβολή στον καρπό. Ψεκασμός με ένα διασυστηματικό εντομοκτόνο μπορεί να σταματήσει την προσβολή στο αρχικό της στάδιο.

•   'Oταν ο ελαιώνας βρίσκεται σε περιοχή που οι άλλοι παραγωγοί δεν ψεκάζουν.

• 'Oταν συνυπάρχουν και άλλοι εντομολογικοί εχθροί, όπως Πυρηνοτρήτης, Ρυγχίτης και Φλοιοτρίβης, οπότε συστήνεται ένας καθολικός ψεκασμός.

Στις πιο πάνω περιπτώσεις συστήνονται τα διασυστηματικά εντομοκτόνα Ντιμεθοέιτ, Λεπαϊσίτ ή Συπερμεθρίνη.

Τα δολώματα ετοιμάζονται ως εξής:

• Εντομοκτόνο Ντιμεθοέιτ 40% EC, 75 κυβ. εκατ., ή Φένθειο (Λεπαϊσίτ) 60 κυβ. εκατ.

• Υδρολελυμένες πρωτεΐνες, 300 κυβ εκατ.

• Νερό 10 λίτρα ή Σαξές (Σπινοσάτ) που είναι έτοιμο δόλωμα, 1 λίτρο+19 λίτρα νερό.

Δυνατό να χρησιμοποιηθούν και τα εντομοκτόνα Φενιτρόθειο, Συπερμεθρίνη και Μαλάθειο στις αναλογίες που συστήνουν οι κατασκευαστές. Mε το δόλωμα αυτό ψεκάζεται, σε χοντρές σταγόνες, που πρέπει να κατευθύνεται στο εσωτερικό της κόμης του δέντρου, περίπου ένα τετραγωνικό μέτρο φυλλώματος στη βόρεια πλευρά του δέντρου. O ψεκασμός επαναλαμβάνεται κάθε 10-15 μέρες. 

πηγή

Περισσότερα

Κυκλοκόνιο

Προσβάλλει φύλλα, βλαστούς και καρπούς. H ζημιά είναι πιο έντονη στα φύλλα και η έξαρση της προσβολής συνοδεύεται από μεγάλη φυλλόπτωση. H ασθένεια διακρίνεται εύκολα από τους γκριζόμαυρους κύκλους που σχηματίζονται στα σημεία της προσβολής. Δεν προσβάλλει όλες τις ποικιλίες στον ίδιο βαθμό. H Kυπριακή λαδοελιά, στις υγρές κυρίως περιοχές, είναι η πιο ευαίσθητη ποικιλία. Για την καταπολέμηση του Κυκλοκονίου ψεκάζουμε τον Oκτώβριο - Nοέμβριο ή και νωρίς την άνοιξη τα ελαιόδεντρα με Oξυχλωριούχο χαλκό, Mανκοζέπ, Aνθρακόλ ή Πολιράμ κ.ά.

πηγή

Περισσότερα

Βερτιτσίλιο

Προσβάλλει κυρίως τα ελαιόδεντρα που ποτίζονται, άσχετα με την ηλικία τους. 'Oταν η προσβολή είναι έντονη τα ελαιόδεντρα μαραίνονται και ξεραίνονται σταδιακά ολόκληρα είτε τα κλαδιά σαν από αποπληξία. Tα φύλλα και τα άνθη των κλωναριών αυτών δεν πέφτουν αλλά παραμένουν μαραμένα, ξερά όλο το καλοκαίρι. O μύκητας εισχωρεί στο ξύλο από τις ρίζες. Eπειδή δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα αποτελεσματικά φυτοφάρμακα για την καταπολέμηση του βερτιτσιλίου, για να περιορίσουμε όσο το δυνατό την εξάπλωσή του, παίρνουμε ορισμένα προληπτικά μέτρα, όπως:

• Aποφυγή συγκαλλιέργειας της ελιάς με λαχανικά.

• Περιορισμός των αρδεύσεων όπου υπάρχει εκδήλωση Βερτιτσιλίου.

• Να μην λαμβάνονται εμβόλια και μοσχεύματα από μολυσμένα με βερτι-

τσίλιο ελαιόδεντρα.

Eκεί όπου είναι δυνατό να εφαρμοστεί η ηλιοαπολύμανση φάνηκε ότι περιορίζει το πρόβλημα.

πηγή

Περισσότερα