Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Οδηγός για το πότισμα των Μπονσάϊ

       Τα bonsai, όπως και σχεδόν όλα τα άλλα είδη καλλιεργούμενων φυτών, απαιτούν υγρασία στις ρίζες τους για να επιβιώσουν. Επειδή δεν υπάρχει μια διαρκής πηγή υγρασίας, το δέντρο για να είναι σε θέση να συνεχίσει να ζει, χάνει αρχικά τα φύλλα του, στη συνέχεια κλαδιά και τελικά ολόκληρο το δέντρο πεθαίνει.

Χωρίς αμφιβολία ο πιο γρήγορος τρόπος θανάτωσης ενός bonsai είναι να αφήσουμε το χώμα να στεγνώσει τελείως.

Ωστόσο, αν και τα αποτελέσματα όταν δεν ποτίζουμε είναι άμεσα, το υπερβολικό πότισμα ενός μπονσάι επίσης προκαλεί προβλήματα υγείας στα δέντρα.  Οι συνέπειες του υπερβολικού ποτίσματος παίρνουν πολύ περισσότερο χρόνο για να γίνουν αισθητές και πολύ συχνά είναι δύσκολο να εντοπιστούν.
Τα φυτά και τα δέντρα που είναι στη γη έχουν την ικανότητα να «προσαρμόζουν» την ποσότητα του νερού που είναι διαθέσιμη για αυτά.  Αν δεν υπάρχει αρκετό νερό στη διάθεση του ριζικού συστήματος, οι ρίζες θα απλώνονται στο έδαφος μέχρι να βρουν την υγρασία που είναι αρκετή για τις ανάγκες τους.  Έτσι, τα φυτά που αναπτύσσονται σε σχετικά ξηρές περιοχές θα έχουν εκτεταμένο το ριζικό τους σύστημα εφόσον συνεχίζουν να απλώνονται μέχρι να βρουν μια πηγή υγρασίας.
Από την άλλη πλευρά, τα δέντρα που αναπτύσσονται σε υγρές συνθήκες όπου η υγρασία είναι μονίμως υπό το ανώτατο επίπεδο του εδάφους, θα τείνουν να έχουν ρηχό ριζικό σύστημα, δεδομένου ότι έχουν εύκολη πρόσβαση σε υγρασία.

Στα όρια ενός «ποτ», ένα μπονσάι χάνει αυτή την ικανότητα να αυτό-ρυθμίζει την έκθεσή του στην υγρασία.  Δεν είναι σε θέση να ρυθμίζει την ποσότητα του νερού που έχει πρόσβαση.  Το χώμα σε ένα δοχείο μπονσάι είναι σαφώς πολύ λιγότερο από ότι στο έδαφος, η πιθανότητα να στεγνώσει αυξάνεται  σημαντικά και αυτό επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις εξωτερικές επιρροές, όπως είναι οι καιρικές συνθήκες και οι γύρω θερμοκρασίες του περιβάλλοντος.

Το σωστό πότισμα του bonsai είναι μια ικανότητα όχι και τόσο εύκολη όσο μπορεί να φανταστεί κανείς όταν πρώτο ξεκινάει. 
Λέγεται ότι στην Ιαπωνία χρειάζονται 3 χρόνια για να μάθουν σωστά να ποτίζουν.  Μπορεί να πάρει ακόμα και τρία έτη απώλειας δέντρων μέχρι ένας να αντιληφθεί ότι το πότισμα θα μπορούσε να είναι η αιτία!




ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΛΙΓΟΣΤΟΥ / ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΥ ΠΟΤΙΣΜΑΤΟΣ
 
Τα φυτά βασίζονται στη συνεχή ροή του νερού για να μείνουν ζωντανά και να αναπτυχθούν. Το νερό απορροφάται από το χώμα στις ρίζες μέσα από μια διαδικασία γνωστή ως όσμωση, το νερό τραβιέται μέχρι το σώμα των φυτών και απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα μέσω του φυλλώματος. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει στο φυτό να διανείμει ζωτικής σημασίας θρεπτικές ουσίες σε ολόκληρη τη δομή του.  Ωστόσο, όταν δεν υπάρχει πηγή υγρασίας στη ρίζα και διακοπεί η ροή του νερού, η δομή των φυτών γρήγορα καταρρέει και στεγνώνει.  Φύλλα και κλαδιά είναι οι πρώτες περιοχές που θα επηρεαστούν και τελευταία ο κορμός και οι ρίζες. Σε αυτό το σημείο είναι απίθανο το δέντρο να επιβιώσει χωρίς να υπάρχει ζημιά.  Όταν ποτίζουμε τότε συνήθως είναι πολύ αργά. Η υγρασία δεν μπορεί να απορροφηθεί από τις ρίζες και γυρνάει πίσω στο υγρό χώμα σε μια διαδικασία γνωστή ως αντίστροφη όσμωση.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, οι επιπτώσεις από το πολύ πότισμα είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να πάρει μια σχετικά μακρά χρονική περίοδο μέχρι να εντοπιστεί. Το υπερβολικό πότισμα δημιουργεί ένα περιβάλλον για το ριζικό σύστημα μόνιμης υγρασίας.  Οι ρίζες πρέπει να «αναπνέουν» οξυγόνο και το πολύ νερό μειώνει την ικανότητα του χώματος για την απορρόφηση του αέρα.  Αυτό με τη σειρά του προκαλεί στα λεπτά τριχίδια της ρίζας να ασφυκτιούν και να πεθαίνουν.  Σαν αποτέλεσμα το δέντρο χάνει τμήματα του συστήματος της ρίζας του τα οποία δεν είναι σε θέση πλέον να αναπτυχθούν και μαραζώνουν.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι οι νεκρές ρίζες αρχίζουν να σαπίζουν.  Τα βακτήρια τότε μπορούν να αποικίσουν το νεκρό ιστό και σε πολύ υγρό κοπρόχωμα είναι σε θέση να ευδοκιμήσουν.  Δεδομένου ότι το ριζικό σύστημα συνεχίζει να πεθαίνει εφόσον υπέρ-ποτίζεται, η ρίζα σαπίζει και τα βακτήρια εξαπλώνονται σε όλο το ριζικό σύστημα το δέντρο δεν έχει πια την ικανότητα να σφραγίσει τα υπόλοιπα ζωντανά τμήματα της ρίζας.  Σταδιακά το ζωντανό τμήμα του ριζικού συστήματος γίνεται μικρότερο και είναι σε θέση να υποστηρίξει όλο και λιγότερο την ανάπτυξη του δέντρου.

Το φύλλωμα του δέντρου θα αρχίσει να γίνεται κίτρινο και να πέφτει. Τα μικρότερα φύλλα θα ζαρώνουν και θα πεθαίνουν.  Το ζωντανό τμήμα της ρίζας γίνεται ακόμη μικρότερο και τελικά δεν είναι ικανό να υποστηρίξει τα πρωτογενή κλαδιά και τον κορμό, προκαλώντας τον θάνατο του δέντρου.
Οι σαπισμένες ρίζες συχνά εντοπίζονται στην μεταφύτευση την άνοιξη.  Είναι μαύρες και σε περίπτωση επαφής αποσυνθέτονται. Ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να σταματήσει το σάπισμα της ρίζας είναι να κοπούν όλοι οι νεκροί τομείς της ρίζας.

Πόσο συχνά πρέπει να ποτίζω;
Όπως έχει ήδη συζητηθεί, είναι σημαντικό να αποφευχθούν οι επιπτώσεις του λιγοστού ποτίσματος και του υπερβολικού ποτίσματος. Πως ξέρω λοιπόν ότι ποτίζω  ένα μπονσάι σωστά;

Πρώτον, ποτέ δεν ποτίζουμε με την ίδια συχνότητα.  Το να ποτίζουμε σε καθημερινή βάση, χωρίς να παρατηρούμε την κατάσταση του εδάφους του μπονσάι είναι ένα λάθος που πραγματοποιείται συχνά από τους αρχάριους, σύμφωνα με την εισήγηση των καλοπροαίρετων λιανοπωλητών των μπονσάι. Ένα bonsai μπορεί να χρειάζεται πράγματι νερό σε καθημερινή βάση ή ακόμα και δύο φορές την ημέρα, ιδιαίτερα σε ζεστό καιρό ή νωρίς την άνοιξη. Ωστόσο, όταν ποτίζουμε με την ίδια συχνότητα συνήθως οδηγούμε το φυτό σε μια μόνιμα υγρή κατάσταση σε χρονικές στιγμές που αυτό δεν είναι απαραίτητο.  Εάν το χώμα δεν προλαβαίνει να χάνει κάποια ποσοστά υγρασίας μεταξύ των ποτισμάτων, και είναι μόνιμα υγρό, αυτό οδηγεί σε προβλήματα που συνδέονται με το υπερβολικό πότισμα.

Αντ 'αυτού, τα δέντρα θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά (τουλάχιστον σε καθημερινή βάση), ώστε ανάγκες τους σε νερό να μπορούν να παρατηρηθούν και να μπορούν στη συνέχεια να ποτίζονται όταν το χρειάζονται πραγματικά.  Η επιφάνεια του εδάφους σχεδόν σε όλα τα φυτικά bonsai αλλάζει χρώμα και εμφάνιση όταν αρχίζει να στεγνώνει.  Με προσεκτική παρατήρηση, είναι πάντα δυνατό να μπορούμε να διακρίνουμε αν η επιφάνεια του χώματος είναι ξηρή ή όχι.  Αυτό μπορεί να πάρει από 12 ώρες μέχρι εβδομάδα ή και περισσότερο μετά το πότισμα, ανάλογα από τούς διάφορους παράγοντες που το επηρεάζουν, όπως η θερμοκρασία του περιβάλλοντος, η ευρωστία των φυτών, το μέγεθος του ποτ και εάν έχει ή δεν έχει βρέξει. Ποτέ δεν πρέπει να υποθέσουμε ότι επειδή έχει βρέξει το δέντρο έχει αρκετό νερό, ιδιαίτερα το καλοκαίρι.  Οι βροχές κρατούν υγρά μόνο τα ανώτερα στρώματα του εδάφους του χώματος.

Η σωστή ώρα για το πότισμα είναι όταν τα πρώτα εκατοστά του χώματος έχουν αρχίσει να στεγνώνουν.  Με την τακτική παρακολούθηση των δέντρων σε καθημερινή βάση, είμαστε σε θέση να εφαρμόσουμε το νερό όταν αυτό απαιτείται πραγματικά.  Επιτρέπει το χώμα να στεγνώσει λίγο μεταξύ των ποτισμάτων και με αυτό τον τρόπο ξέρουμε ότι δεν ποτίζουμε παραπάνω από ότι πρέπει.

Κάθε δέντρο έχει διαφορετικές απαιτήσεις νερού, προσπαθήστε να ποτίζετε μεμονωμένα ανάλογα με την ανάγκη του κάθε δέντρου και όχι μαζικά.
 
ΠΟΤΙΣΜΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
 
Στην καθημερινή ζωή μας, πολλοί από εμάς είναι μακριά από το σπίτι κατά τη διάρκεια της ημέρας και δεν είναι σε θέση να ελέγξουν το νερό στα δέντρα.  Το να αφήνουμε το δέντρο απότιστο για μεγάλη χρονική διάρκεια είναι καταστροφικό και πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία.
Γνωρίστε τα δέντρα σας. Δείτε ποια είναι πιθανόν να στεγνώσουν κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ είστε μακριά. Παρατηρήστε ποια δέντρα θα στεγνώσουν, εάν ο καιρός προβλέπεται να είναι ζεστός ή να φυσάει.  Εάν υπάρχει ο κίνδυνος ένα δέντρο να στεγνώσει κατά τη διάρκεια της ημέρας τότε ποτίστε το πρωί, πριν φύγετε από το σπίτι.
Δεν υπάρχει λόγος να βασίζετε το πότισμα των δέντρων σας το  βράδυ. Προσπαθήστε να ποτίζετε το πρωί, ώστε να μπονσάι σας είναι καλά ποτισμένα πριν από τη ζέστη της ημέρας, και αν και μόνο το απαιτούν, ποτίστε και το βράδυ.
 
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΩΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΟΤΙΣΜΑΤΟΣ
 
Το χώμα που τα δέντρα μεγαλώνουν έχει μεγάλη επιρροή στο πόσο συχνά απαιτείται πότισμα και για το πώς θα πρέπει επιμελώς να ποτίζουμε σωστά.
Οργανικά εδάφη που περιέχουν περισσότερο τύρφη πιθανότατα να προκαλέσουν προβλήματα που συνδέονται με το υπερβολικό πότισμα. Αυτό το έδαφος μπορεί να κρατάει πάρα πολύ νερό.  Μπορεί επίσης να είναι πολύ πιο δύσκολο να εισέλθει το νερό σε βάθος γιατί δε μπορεί να εισχωρήσει στη στεγνή επιφάνεια στο εσωτερικό της ρίζας οπότε ακόμη και μετά το πότισμα αυτό το σημείο στο εσωτερικό της ρίζας μπορεί να μείνει στεγνό.
Ανόργανα εδάφη που περιέχουν akadama, turface, seramis, χαλίκι κτλ συγκρατούν τόσο νερό ώστε να είναι αρκετό για να κρατήσει υγρό το έδαφος κατά τη διάρκεια μιας καυτής ημέρας το καλοκαίρι, επίσης, δεν συγκρατούν παραπάνω υγρασία από όσο πρέπει.  Με άλλα λόγια, εάν ένα ανόργανο έδαφος χρησιμοποιείται, ο κίνδυνος να ποτίζουμε παραπάνω από όσο πρέπει  μειώνεται σημαντικά.

Πώς θα πρέπει να ποτίζω; 

Εάν αφήσετε να στεγνώσει λίγο το χώμα πριν ποτίσετε θα αποφύγετε τις επιπτώσεις του υπερβολικού ποτίσματος.  Όταν το δέντρο χρειάζεται νερό όμως, χρειάζεται προσεκτική διαβροχή.  Αποφεύγοντας να ποτίσουμε πολύ δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να βρέχουμε καλά το bonsai.  Κάθε φορά που ποτίζουμε, είναι σημαντικό να βρέχεται παντού το χώμα κατάλληλα ώστε να αποφύγουμε να αφήσουμε ξερές κάποιες περιοχές στο εσωτερικό του χώματος κοντά στη ρίζα.

Οι Ιάπωνες έχουν μια φράση για το πότισμα, «Για τα μπονσάι, βρέχει δύο φορές».  Το πότισμα θα πρέπει να εφαρμόζεται δύο φορές. Το πρώτο πότισμα βρέχει το χώμα, έτσι ώστε κάθε ξηρό μέρος του εδάφους να δεχθεί την υγρασία καλύτερα καθώς στο πρώτο πότισμα τα σημεία αυτά δεν βρέχονται καλά.  Το νερό θα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλη την επιφάνεια μέχρι να το δούμε να τρέχει από τις τρύπες αποστράγγισης.  Το δεύτερο πότισμα πρέπει να γίνει σε 10-20 λεπτά, έτσι ώστε οι περιοχές που προηγουμένως δεν ποτίστηκαν να είναι έτοιμες να δεχθούν το νερό.  Αφήνουμε πάλι το νερό να εισχωρήσει σε βάθος σε όλη την επιφάνεια του χώματος μέχρι να το δούμε να τρέχει από τις τρύπες αποστράγγισης της γλάστρας.  Το χώμα και οι ρίζες έχουν βραχεί επαρκώς μέχρι την επόμενη φορά που απαιτείται πότισμα.



ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΝΕΡΟ ΓΙΑ BONSAI


Ποτίζεται το bonsai σας με απλό νερό βρύσης.  Σε περιοχές όπου το νερό βρύσης είναι σκληρό, προτιμάμε το πότισμα με το νερό της βροχής το οποίο είναι χρήσιμο για να απαλλαγούμε από την συσσώρευση αλάτων, αλλά δεν είναι απαραίτητο, εκτός αν το νερό βρύσης είναι ιδιαίτερα σκληρό και τα άλατα κάνουν την εμφάνισή τους γύρω από το δοχείο.
Βέβαια είναι αρκετά δύσκολο να συλλέξουμε αρκετό βρόχινο νερό για να καλύψουμε τις ανάγκες των bonsai σε καθημερινή βάση.
Μην χρησιμοποιείτε το νερό που λαμβάνεται από συσκευές αποσκλήρυνσης του νερού. Πολλές από αυτές μαλακώνουν το νερό, αυξάνουν τον όγκο των αραιωμένων αλάτων και το αποτέλεσμα είναι να κάνουν μεγάλη ζημία στα μπονσάι.

ΠΟΤΙΣΜΑ ΜΕ ΒΥΘΙΣΗ


Κάποιοι ίσως σας συστήσουν να ποτίζετε το bonsai βυθίζοντας το δοχείο στο νερό για λίγο. Αυτό δεν συνιστάται στο πότισμα των δέντρων σας.
Το πότισμα με βύθιση είναι ένας τρόπος για να διεισδύσει το νερό σε συμπαγή και πολύ κακής ποιότητας οργανικό έδαφος.  Εάν ένα bonsai πρέπει να ποτιστεί με βύθιση υπάρχει πρόβλημα, είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στις επιδράσεις του υπερβολικού ποτίσματος και έχει αδύναμες ρίζες.
Εάν ένας πωλητής, σας συνιστά αυτό τον τρόπο ποτίσματος, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το δέντρο είναι σε κακής ποιότητας χώμα και είναι συνεπώς δύσκολο να ποτιστεί σωστά.  Επίσης υπόνοιες ότι το δέντρο θα είναι αδύναμο, θα αναπτύσσεται αργά και πολύ πιθανόν να έχει προβλήματα στην ρίζα.
Κάντε τρύπες στο έδαφος γύρω από την άκρη της γλάστρας χρησιμοποιώντας ένα chopstick ή κάτι παρόμοιο, για να επιτραπεί το νερό να διεισδύσει στο έδαφος και μεταφυτεύω το συντομότερο δυνατό (συνήθως κατά το επόμενο εαρινό) σε μια καλύτερη ποιότητα (κατά προτίμηση ανόργανα) του εδάφους.

ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΟΤΙΣΜΑ


Τα παρασκευάσματα των bonsai θα πρέπει πάντα να είναι ελεύθερης αποστράγγισης.  Συμπυκνωμένα, κακής αποστράγγισης παρασκευάσματα μπορεί να προκαλέσουν πολλά από τα προβλήματα που συνδέονται με λιγοστό και υπερβολικό πότισμα.  Το χώμα στα bonsai πρέπει να επιτρέπει στο νερό να διεισδύσει σε βάθος και να είναι σε θέση να περάσει μέσα από τις τρύπες αποστράγγισης αμέσως.


Συμπυκνωμένα εδάφη καθιστούν αργή τη διείσδυση του νερού, η οποία τείνει να καθίσει πάνω από την επιφάνεια του χώματος και τρέχει πάνω από τις πλευρές του ποτ ή προς τα κάτω στα εσωτερικά άκρα.  Αν βραχεί αρκετά, μπορεί να κρατήσει πάρα πολύ νερό και λίγο οξυγόνο και τελικά να οδηγεί σε προβλήματα που συνδέονται με το υπερβολικό πότισμα.


Επιπλέον προσοχή θα πρέπει να δίνουμε όταν οι γλάστρες των δέντρων δεν έχουν τρύπες αποστράγγισης, θα πρέπει οπωσδήποτε να αντικατασταθούν, καθώς επίσης και στην ποιότητα του χώματος του bonsai, αν είναι κακής ποιότητας φροντίζουμε να το αλλάξουμε στην επόμενη μεταφύτευση.


Εν συντομία:
  • Ποτίζουμε το δέντρο πολύ καλά, ώστε το νερό να τρέξει από τις τρύπες αποστράγγισης στη βάση της γλάστρας.
  • Ποτίζουμε όταν στεγνώσει η επιφάνεια του εδάφους.
  • Στη συνέχεια, ποτίζουμε το δέντρο επιμελώς για δεύτερη φορά.








  

Κάκτοι - Παχύφυτα



Η καλλιέργεια κάκτων και παχύφυτων έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα – βασικό για όσους λείπουν έστω και για μία εβδομάδα για καλοκαιρινές κυρίως διακοπές. Σίγουρα αν καλλιεργείτε φούξιες ή άλλα εξωτικά και τροπικά φυτά στο θερμοκήπιό σας ή στον κήπο σας θα αναρωτιέστε αν θα υπάρχουν και σε ποια κατάσταση μέχρι την επιστροφή σας. Όμως, αν καλλιεργείτε Κάκτους, δεν θα έχετε κανένα απολύτως προβληματισμό για όσο καιρό θα λείπετε σε διακοπές! Κι' αυτό επειδή οι κάκτοι έχουν την δυνατότητα να φροντίσουν τον εαυτό τους μόνοι τους για δύο ή τρεις βδομάδες, μέχρις την επιστροφή σας. Μπορούν να αντέξουν για μακροχρόνιες περιόδους ξηρασίας και ισχυρού ήλιου. Πολλοί δεν συμπαθούν τους κάκτους γιατί νομίζουν ότι δεν ανθίζουν ποτέ.

Μια άλλη λανθασμένη αλλά διαδεδομένη άποψη είναι το ότι οι κάκτοι ανθίζουν κάθε επτά χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι μόλις ένας κάκτος φθάσει στο μέγεθος και στην ηλικία στην οποία ανθίζει, τότε αυτός ανθίζει συστηματικά κάθε χρόνο και μάλιστα ορισμένα είδη ανθίζουν ακόμη και δύο φορές τον χρόνο με την προϋπόθεση ότι έχουν την κατάλληλη φροντίδα. Αρκετοί κάκτοι ανθίζουν ακόμη και σε ηλικία δύο ετών από την ημερομηνία σποράς. Λίγοι μάλιστα ανθίζουν ακόμη και από το πρώτο χρόνο. Θα εκπλαγείτε από τα πολύ όμορφα λουλούδια τους, μερικά από τα οποία εμφανίζονται στην μέση του χειμώνα. Οι αλόες και τα άλλα Νοτιο-Αφρικανικά είδη παχύφυτων συνήθως ανθίζουν χειμώνα.

             Κάκτοι:  Πάντα βοηθάει το να γνωρίζει κανείς από που προέρχονται τα φυτά που καλλιεργεί, πως συμπεριφέρονται στο φυσικό τους περιβάλλον και τι συνήθειες έχουν. Η πληροφορία αυτή δίνει μια ιδέα για τις απαιτήσεις τους. Όλοι σχεδόν οι κάκτοι προέρχονται από την Βόρειο και Νότιο Αμερική. Οι κάκτοι δεν αναπτύσσονται στις ερήμους όπως λανθασμένα πιστεύεται αφού τίποτα σχεδόν δεν φυτρώνει στην έρημο, αλλά σε περιοχές με πολύ μεγάλη ξηρασία. Σε μερικές από αυτές τις περιοχές μπορεί να μην υπάρχουν καθόλου βροχοπτώσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα, συνήθως όμως το έδαφος είναι πλούσιο σε μη οργανικά στοιχεία. Αρκετοί από τους Κάκτους που βλέπει κανείς στην περιοχή της Μεσογείου δεν είναι ενδημικοί, αλλά έχουν προσαρμοστεί στις περιβαλλοντικές συνθήκες της περιοχής αυτής μετά από τη μεταφορά και την καλλιέργειά τους από τον άνθρωπο.

            Παχύφυτα: Τα παχύφυτα φύονται στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη, εκτός από την Αρκτική και την Ανταρκτική. Οι πλουσιότερες περιοχές σε Παχύφυτα είναι η Νότια Αφρική και η Μαδαγασκάρη, ένας δε σημαντικός αριθμός αναπτύσσεται στην Βόρεια και Νότια Αμερική. Η καλλιέργεια Κάκτων και Παχύφυτων είναι ένα πολύ ενδιαφέρον χόμπι με φανατικούς θιασώτες. Εάν ασχολείστε με την καλλιέργεια αρκετών και διάφορων κάκτων, θα πρέπει να εξοικειωθείτε με τα ονόματά τους, τα οποία είναι λατινικά με αρκετές όμως ελληνικές ρίζες. Στην αρχή αυτό μπορεί να φαίνεται παράξενο και δύσκολο, όμως αυτό απαραίτητο όσο η συλλογή σας μεγαλώνει για να μπορείτε να επικοινωνείτε και να συνεννοείστε με άλλους χομπίστες. Η πρόοδός σας θα σας δίνει συνέχεια μεγαλύτερη ευχαρίστηση. Μην αγοράζετε ένα φυτό χωρίς όνομα. Αν γνωρίζετε το όνομά του μπορείτε εύκολα να το βρείτε στα σχετικά βιβλία και συζητήσετε γι΄ αυτό. Όταν αγοράζετε ή προμηθεύεστε φυτά από φυτώρια και ανθοπωλεία  θα πρέπει πάντα να τα ελέγχετε για αρρώστιες ή και να τα μεταφυτεύετε, χρησιμοποιώντας τη σύνθεση χώματος που εσείς χρησιμοποιείτε για τα υπόλοιπα φυτά της συλλογής σας.

             Καλλιέργεια: Οι περισσότεροι Κάκτοι και Παχύφυτα μπορούν να καλλιεργηθούν από σπόρους ή μοσχεύματα. Για αρχή, και μέχρις να αποκτήσετε την απαραίτητη εμπειρία, ίσως είναι προτιμότερο να αγοράζετε σπορόφυτα από κάποιο εξειδικευμένο φυτώριο. Η καλλιέργεια είναι πολύ απλή με την προϋπόθεση ότι ακολουθούνται ορισμένοι βασικοί κανόνες. Όλα τα φυτά θέλουν χώμα με πολύ "ανοικτή" δομή που να στραγγίζει εύκολα. Μπορείτε εύκολα να φτιάξετε μόνοι σας το μείγμα χρησιμοποιώντας ένα μέρος κατ' όγκο φυλλόχωμα ή τύρφη, ένα μέρος κατ' όγκο κοκκινόχωμα και ένα μέρος κατ' όγκο χονδρόκοκκη άμμο ή εναλλακτικά αγοράστε έτοιμο χώμα για κάκτους από ένα εξειδικευμένο φυτώριο. Ποτέ μην χρησιμοποιείται χώμα από τον κήπο ή από "ανακύκλωση" για παράδειγμα περισσεύ-ματα από μεταφυτεύσεις. Επίσης αποφύγετε την χρησιμοποίηση άμμου που προορίζεται για οικοδομικές εργασίες (γαρμπίλι ή μάρμαρο), με εξαίρεση το "ριζάκι" (ψηφίδες) το οποίο όμως θα πρέπει να πλυθεί, γιατί μπορεί μεν αυτά τα υλικά να είναι κατάλληλα για την κατασκευή σκυροδέματος αλλά δεν είναι κατάλληλα για την καλλιέργεια κάκτων.

             Μεταφύτευση: Όταν μεταφυτεύετε κάκτους χρησιμοποιείτε γλάστρες που έχουν το κατάλληλο μέγεθος για το φυτό και ποτέ μεγαλύτερες. Πιέστε ελαφρά το χώμα γύρω από τις ρίζες και αυτό θα πάει στην τελική του θέση σταδιακά με το πότισμα. Μεταφύτευση σε μεγαλύτερη γλάστρα γίνεται το πολύ μια φορά το χρόνο. Όταν μάλιστα τα φυτά είναι σχετικά μεγάλα, η μεταφύτευση είναι απαραίτητη μόνο όταν το φυτό δεν χωράει πλέον στην γλάστρα ή όταν εμφανιστούν σημάδια ότι δεν αναπτύσσεται σωστά. Είναι προτιμότερο οι μεταφυτεύσεις να γίνονται στην αρχή της περιόδου ανάπτυξης, δηλαδή νωρίς την άνοιξη. Μετά την μεταφύτευση αποφύγετε το πότισμα για μια ή δύο εβδομάδες, μέχρις το φυτό σταθεροποιηθεί. Ποτέ μην ποτίζετε όταν ο καιρός είναι κρύος, βροχερός ή με μεγάλη υγρασία! Οι περισσότεροι κάκτοι έχουν καταστραφεί μετά από απότομη πτώση θερμοκρασίας ενώ είχε προηγηθεί πότισμα. Για το λόγο αυτό δεν ποτίζουμε ποτέ τους κάκτους τον χειμώνα. Εξάλλου τότε είναι και η περίοδος ανάπαυσής τους. Καλό θα είναι στον εξοπλισμό σας να έχετε και ένα θερμόμετρο με ένδειξη μέγιστης - ελάχιστης θερμοκρασίας και ένα υγρασιόμετρο.

             Πότισμα: Παρατηρείτε τα φυτά σας! Θα σας πουν μόνα τους πότε θέλουν πότισμα, ιδιαίτερα τα Παχύφυτα. Μπορείτε να τα ποτίζετε ελεύθερα την άνοιξη και το καλοκαίρι, που είναι η περίοδος της ανάπτυξης τους. Προσπαθήστε να ποτίζετε νωρίς το πρωί μια φορά την εβδομάδα εάν τα φυτά είναι μέσα σε θερμοκήπιο, συχνότερα εάν είναι σε εξωτερικό χώρο και πιο αραιά εάν τα έχετε μέσα στο σπίτι. Αποφεύγετε το πότισμα κατά την διάρκεια κρύων ή βροχερών ημερών, και αφήνετε τα φυτά να στεγνώσουν ανάμεσα στα ποτίσματα. Όταν τα ποτίζετε, ποτίστε τα καλά και μετά αφήστε τα να μεγαλώσουν όπως αυτά ξέρουν. Συχνά και μικρά ποτίσματα θα οδηγήσουν σταδιακά τις ρίζες στην επιφάνεια με αποτέλεσμα τα φυτά να γίνουν πιο ευαίσθητα στην ξηρασία και να μην αναπτύσσονται καλά. Ποτέ μην αφήνετε νερό να λιμνάζει μέσα στο πιατάκι της γλάστρας, ποτίστε τόσο όσο χρειάζεται και μπορεί να απορροφήσει το φυτό και αποφεύγετε το κατάβρεγμα του φυτού! Με τον καιρό θα είσαστε σε θέση να καταλάβετε εάν κάποιο φυτό χρειάζεται πότισμα από το βάρος της γλάστρας. Πολύ λίγα φυτά αναπτύσσονται τον χειμώνα, για αυτό τον λόγο αποφύγετε το πότισμα από τα μέσα Σεπτεμβρίου μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Για τα φυτά που αναπτύσσονται κατά την διάρκεια του χειμώνα ακολουθείστε συμβουλές πιο έμπειρων συλλεκτών ή βιβλίων έως ότου να αποκτήσετε και εσείς την απαραίτητη εμπειρία. Εάν δεν είσαστε σίγουροι για το αν ένα φυτό θέλει πότισμα, αποφύγετε να το ποτίσετε. Οι κάκτοι είναι φυτά με πολύ ανεπτυγμένη αντοχή στην ξηρασία και μπορούν να επιβιώσουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς νερό. Αφού περάσουν 3 ή 4 μήνες από τη μεταφύτευση αρχίστε να προσθέτετε λίπασμα κατά τα ποτίσματα με περιεκτικότητα σε άζωτο μικρότερη από αυτή σε φώσφορο και κάλιο, συνήθως τέτοια είναι τα λιπάσματα που προορίζονται για ενίσχυση της ανθοφορίας.

              Τοποθεσίες καλλιέργεια: Οι Κάκτοι και τα περισσότερα Παχύφυτα φύονται σε "ημι-ερήμους" και κατά συνέπεια έχουν ανάγκη για όσο το δυνατόν περισσότερο φως. Φυσικά αυτό δεν απαγορεύει το να τα αντιμετωπίσει κανείς σαν φυτά εσωτερικού χώρου, με την προϋπόθεση βέβαια ότι στο χώρο τους υπάρχει αρκετό φυσικό φως και ότι με την βοήθεια κάποιου πιο έμπειρου θα επιλέξει κανείς συγκεκριμένες πιο ανθεκτικές ποικιλίες. Φυσικά αν κάποιος έχει την τύχη να διαθέτει ένα θερμοκήπιο, τότε μπορεί να καλλιεργήσει οποιοδήποτε φυτό εφ' όσον είναι σχετικά προστατευμένο το χειμώνα ή να διαθέτει κάποια θέρμανση. Υπάρχουν βέβαια και αρκετές ποικιλίες που μπορούν να καλλιεργηθούν σε εξωτερικούς χώρους χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, με την προϋπόθεση όπως είπαμε να υπάρχει προστασία από τη βροχή.

               Έντομα και αρρώστιες: Οι Κάκτοι υποφέρουν από σχετικά λίγες αρρώστιες και έντομα. Η πιο διαδεδομένη  είναι τα κοκκοειδή (mealy bug), τα οποία προσβάλουν το φυτό, αλλά και τις ρίζες του, και τα οποία αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με ένα διασυστηματικό εντομοκτόνο. Άλλα πιθανά προβλήματα μπορεί να είναι κατοικίδια ζώα (όπως σκύλοι ή γάτες) ή και ποντίκια, που αναποδογυρίζουν τα γλαστράκια. Επίσης μερικές φορές οι πεταλούδες μπορεί να είναι ένα πρόβλημα, επειδή γεννούν τα αυγά τους επάνω στα φυτά και οι κάμπιες που βγαίνουν μετά την εκκόλαψη αφού έχουν μια αδυναμία στα ευαίσθητα σημεία των κάκτων (συνήθως το σημείο ανάπτυξης). Γι΄ αυτό απαιτείται προσοχή στις κάμπιες. Άλλο, πιο σπάνιο, πρόβλημα είναι τα σαλιγκάρια. Τέλος, ένα ακόμη ενοχλητικό έντομο είναι το άκαρι (red spider mite), το οποίο όμως εμφανίζεται μόνο σε συνθήκες μεγάλης ζέστης σε συνδυασμό με ξηρασία και ελλιπή εξαερισμό.

                Λεπτομέρειες: Μερικά από τα πιο σημαντικά σημεία που πρέπει να προσέξει κανείς για την επιτυχή καλλιέργεια των φυτών είναι η καθαριότητα και ο καλός εξαερισμός. Ειδικά ο εξαερισμός παίζει σημαντικό ρόλο σε περιόδους με μεγάλη θερμοκρασία. Είναι προτιμότερο σε περίπτωση θερμοκηπίων να αφήνονται οι πόρτες και τα παράθυρα εντελώς ανοικτά ακόμη και κατά την διάρκεια της νύχτας. Με αυτό τον τρόπο είναι δυνατόν να αποφευχθούν αρκετά προβλήματα. Τέλος, πάντα να καθαρίζετε τον χώρο καλλιέργειας από ξερά φύλλα, σκουπίδια κλπ.


Κλειστόκακτος - Cleistocactus

      Ο κλειστόκακτος ή Cleistocactus κατάγεται από τα βραχώδη εδάφη της Νότιας Αμερικής. Είναι σωληνωτός με λεπτό σχετικά   κορμό  που στη βάση του διακλαδίζεται και μπορεί να φτάσει μέχρι και 2 μέτρα ύψος.
Έχει πυκνά και λεπτά άσπρα αγκάθια που μοιάζουν με τρίχες. Ακόμη πιο παράξενα είναι τα επίσης σωληνωτά άνθη του που προβάλλουν σαν αντίχειρες στο πλάι. Ανοίγουν τόσο όσο χρειάζεται για να βγουν οι στήμονες και ο στύλος. Κατα τους καλοκαιρινούς μήνες ευδοκιμεί σε ηλιόλουστα μέρη ενώ αντιθέτως τον Χειμώνα σε δροσερά. Χρειάζεται περισσότερη υγρασία από άλλους κάκτους, γι' αυτό το καλοκαίρι πρέπει να διατηρείται το χώμα του ελαφρώς υγρό, αντιθέτως τον Χειμώνα που δεν χρειάζεται πολύ νερό περιορίστε το πότισμα. Αν είναι απαραίτητο μεταφυτεύστε το την Άνοιξη.
Η λίπανση με μη αζωτούχο λίπασμα για κάκτους την Άνοιξη και το Καλοκαίρι 1 φορά την εβδομάδα θα βοηθήσει πολύ το φυτό να αναπτυχθεί.








Ιούλιος


Κηπουρική του μήνα:

Αυτό τον μήνα η θερμοκρασία έχει ανέβει στα ύψη και όπως είναι λογικό τα φυτά μας διψούν περισσότερο, οπότε πρώτο και πολύ βασικό είναι το πότισμα. Ποτίζουμε καθημερινά όταν η θερμοκρασία έχει πέσει δηλαδή νωρίς το πρωί ή το απόγευμα προς βράδυ, ή ακόμα καλύτερα λίγο το πρωί και λίγο το βράδυ ούτως ώστε τα φυτά μας να έχουν την κατάλληλη υγρασία καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας ώστε να μειώσουμε την πιθανότητα κάποιο φυτό μας να ξεραθεί. Ελέγχουμε ότι το αυτόματο πότισμα λειτουργεί κανονικά.
Καλό είναι κάποια ευαίσθητα φυτά όπως για παράδειγμα την γαρδένια να την μεταφέρουμε σε κάποιο σκιερό μέρος του κήπου ώστε να έχει δροσιά.
Συνεχίζουμε να ποτίζουμε καθημερινά το γκαζον και να το κουρεύουμε τακτικά ούτως ώστε να το αναζωογονούμε αυτό τον πολύ ζεστό μήνα. Συνεχίζουμε να καθαρίζουμε πιο τακτικά όλα μας τα φυτά από τα ζιζάνια σκαλίζοντας (με σκαλιστήρι) ή βοτανίζοντας (με το χέρι). Σκαλίζουμε ελαφρώς το χώμα στο μποστάνι μας ούτως ώστε να αερίζεται καλά. Και τέλος δροσίζουμε λίγο τα δένδρα και τους θάμνους μας καταβρέχοντάς τα.

Φύτευση του μήνα:

Στο μποστάνι μας φυτεύουμε ραδίκια, λάχανα, κουνουπίδια, καρότα, ραπανάκια, παντζάρια και μπρόκολα, τα οποία θα είναι ετοιμα για μάζεμα και φάγωμα στις αρχές του Φθινοπώρου. Μην ξεχάσουμε να φυτέψουμε στο μποστάνι μας αρωματικά φυτά (βασιλικό, μέντα κ.τ.λ) που αποτρέπουν και απωθούν τα παράσιτα, τα ιπτάμενα και γενικά όλους τους μικροοργανισμούς. Τα λαχανικά τα οποία θα γευθούμε εμείς οι ίδιοι τα λιπαίνουμε μόνο με οργανικό λίπασμα που θα προμηθευτούμε από ειδικά καταστήματα και όχι με χημικά.
Για να δώσουμε χρώμα στον κήπο ή την βεράντα μας μπορούμε να φυτέψουμε μόνο εποχιακά λουλούδια αυτή την εποχή ή να μεταφυτέψουμε τα Ανοιξιάτικά μας λουλούδια, εννοείται πως αυτές τις δουλειές τις κάνουμε τις απογευματινές ώρες που δεν καίει ο ήλιος.

Άνθιση του μήνα:

            Ο Ιούλιος είναι ο μήνας άνθισης του βασιλικού (που διώχνει και τα κουνούπια), θυμαριού, ιβίσκου, υπέρικου, λαγκεστρέμιας και βουδλέϊας.
            Όσο αφορά το μποστάνι μας, ετοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: τα αγγούρια, τα κολοκύθια και οι μελιτζάνες.

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018

Πασιφλόρα - Ρολογιά

Η πασιφλόρα ή ρολογιά είναι φυλλοβόλο αναρριχώμενο φυτό ταχείας ανάπτυξης με γυαλιστερό πράσινο φύλλωμα..
Έχει αρκετά μεγάλα άνθη διαμέτρου 10cm το καλοκαίρι αλλά και το φθινόπωρο, σε απαλό άσπρο-μπλέ-μοβ χρώμα, κίτρινους-πορτοκαλί καρπούς, που μοιάζουν με μικρά αυγά.
Οι βλαστοί διαθέτουν διακλαδισμένους έλικες που βοηθούν στην στήριξή του, οι οποίοι μπορούν να φτάσουν μέχρι τα 10 μέτρα περίπου. Προσφύεται σε κικλιδώματα, πλαίσια, στέγαστρα, πέργκολες, τοίχους κτλ.
Αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες αλλά και σε ημισκιασμένες θέσεις, σε εδάφη με λίγη υγρασία και σε πετρώδη. Θέλει μεγάλη προσοχή από τους παγετούς. Χαρακτηριστικό της είναι τα όμορφα και ιδιαίτερα λουλούδια που μοιάζουν με ρολόγια. Πολλαπλασιάζεται με σπόρους και ημιξυλώδη μοσχεύματα.








Ιβίσκος - Hibiscus


Ο ιβίσκος είναι Αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό, γένος που ανήκει στην τάξη Μαλαχώδη και στην οικογένεια Μαλαχοειδή με 200 είδη δέντρων, ποωδών φυτών και θάμνων. Η καταγωγή του είναι από την Ανατολική Ασία. Τα φύλλα του έχουν νευρώσεις, εναλλάσσονται και έχουν μίσχους. Τα άνθη του έχουν 5 μεγάλα πέταλα είναι σε σχήμα κώνου και έχουν χρωματισμούς κόκκινους, λευκούς, ροζ και κίτρινους. Τα περισσότερα είδη είναι θάμνοι και καλλωπιστικά φυτά. Ένα είδος ιβίσκου είναι και ημπάμια.
Το πιο κοινό είδος είναι ο Ιβίσκος ο συριακός (Hibiscus syriacus), (αλλιώς αλθαία), φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο καλλωπιστικό με πολύ ωραία μεγάλα άνθη, λευκού, μωβ, ή ροζ χρώματος. Ανθίζει το καλοκαίρι. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, τριγωνικά και οδοντωτά. Συνήθως φυτεύεται κατά μήκος των δρόμων. Ευαίσθητος στο ψύχος αγαπά τα ηλιόλουστα μέρη, ενώ είναι ανθεκτικός στην ξηρασία. Πολλαπλασιάζεται κυρίως με μοσχεύματα, παραφυάδες και καταβολάδες.
Ο Ιβίσκος ο καννάβινος (Hibiscus cannabinus) είναι ποώδες μονοετές φυτό φτάνει σε ύψος τα 3,5 μέτρα τα φύλλα του συγκεντρώνονται στις κορυφές των βλαστών. Τα άνθη του είναι κίτρινα και στο κέντρο τους μοβ, βγαίνουν δε από τις μασχάλες των φύλων. Το φυτό είναι ιδιαίτερης οικονομικής σημασίας και καλλιεργείται σε περιοχές της Αφρικής για τις κλωστικές ίνες που βγαίνουν από το φλοιό του, γνωστές με την ονομασία κέναφ ή κανναβίτης Βομβάης. Οι καλύτερης ποιότητας ίνες λαμβάνονται την περίοδο της ανθοφορίας του φυτού. Έχουν μήκος ένα μέτρο χρώμα κιτρινωπό και εξαιρετική ανθεκτικότητα. Με αυτές κατασκευάζονται ανθεκτικά σακιά, σχοινιά και χαλιά. Από τα σπόρια του παρασκευάζονται ζωοτροφές.
Ο Ιβίσκος ο σινικός (Ιβίσκος το ρόδο-σινικό - Hibiscus rosa-sinensis) καλλιεργείται στην Κίνα και χρησιμοποιείται στην παρασκευή χαρτιού. Καλλιεργείται και ως καλλωπιστικό για τα μεγάλα, συνήθως κόκκινα, άνθη του.
Ο ιβίσκος της Ερυθραίας (Ιβίσκος η σαβδαρίφη - Hibiscus sabdariffa) καλλιεργείται για τα άνθη του από τα οποία παρασκευάζεται αφέψημα χωνευτικό και τονωτικό.
Κοινό καλλωπιστικό φυτό είναι και ιβίσκος ρόζα ή κινέζικη τριανταφυλλιά που φτάνει σε ύψος τα 4 μέτρα και καλλιεργείται για τα μεγάλα, όμορφα κωνικά του άνθη σε ποικιλία χρωμάτων. Το φυτό έχει υποστεί πολλές διασταυρώσεις και σήμερα υπάρχουν περίπου 800 είδη καλλιεργούμενων ποικιλιών.
Ο ιβίσκος ο τρισχιδής είναι μονοετές φυτό με πολλές διακλαδώσεις των βλαστών του που φέρουν πολλές τρίχες. Τα άνθη του έχουν χρώμα κόκκινο, λευκό ή κίτρινο και ανοίγουν όταν είναι στον ήλιο ενώ κλείνουν όταν είναι στη σκιά.









Αφρικανική Μαργαρίτα - Osteospermum


Η αφρικανική μαργαρίτα ή osteospermum είναι φυτό με καλοκαιρινή χρωματιστή άνθιση, κατάγεται από την Νότιο Αφρική και είναι κατάλληλο μόνο για ηλιόλουστα σημεία.

Τα φύλλα του είναι αρωματικά και τα άνθη σαν μαργαρίτες ανοίγουν μόνο τους ζεστούς μήνες. Ανθίζει από τον Μάιο έως και τον Σεπτέμβριο, όταν όμως το καλοκαίρι είναι βροχερό ή με συννεφιά τα άνθη του δεν ανοίγουν.

Καλλιεργείται από τον Μαΐο σε ηλιόλουστες και ζεστές θέσεις. Το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες με πολύ καλή στράγγιση και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες. Καλό είναι όταν το φυτεύετε να αναμιγνύετε το χώμα με λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης. Απομακρύνετε τακτικά τα μαραμένα άνθη.








Βουκαμβίλια - Μπουκαμβίλια

H βουκαμβίλια ή μπουκαμβίλια είναι ένα ημιαειθαλές αναρριχώμενο φυτό με χαρακτηριστικό της την απίστευτα μεγάλη χρωματιστή ανθοφορία. Κατάγεται από την Βραζιλία και ανήκει στην οικογένεια των νυκταιγινιδών. Έχει εντυπωσιακά λεπτά λαμπερά φύλλα σε σχήμα καρδιάς με μοβ  κόκκινες, άσπρες, και πορτοκαλί αποχρώσεις. Η υφή τους είναι χάρτινη και με την πάροδο μερικών εβδομάδων πέφτουν και αντικαθίστανται με καινούργια. Αν φυτευτεί στο έδαφος μπορεί να φτάσει τα 12 μέτρα.
Ανθίζει από τα μέσα της άνοιξης έως και της αρχές του φθινοπώρου. Τη συναντάμε αρκετά στην χώρα μας αφού προτιμά τα ηλιόλουστα, ζεστά και ευάερα μέρη. Πρέπει να προφυλάσσεται από τους ισχυρούς ανέμους και το πολύ κρύο. Την καλοκαιρινή περίοδο θέλει αρκετό πότισμα και λίπασμα κάθε 15 ημέρες. Τον Μάρτιο είναι η περίοδος κλαδέματος της και μεταφύτευσης (αν είναι σε γλάστρα). Καλό είναι να μην αλλάζει συχνά μέρος. Ωραίο σχήμα παίρνει όταν τοποθετηθεί δίπλα σε πέργκολα ή τοίχο ώστε να μπορέσει να αναρριχηθεί. Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα αρκετά εύκολα και δεν αντιμετωπίζει προβλήματα με τη σύνθεση του εδάφους.

Αντιμετώπιση ασθενειών.

Δεν ανθίζει. Πιθανά το μέρος που βρίσκεται να έχει λίγο φως, να μην γίνεται καλός αερισμός ή να ποτίζεται συχνά. Μεταφέρετε το φυτό σε πιο ευάερο και φωτεινό σημείο. Αν το χώμα είναι υγρό, σημαίνει ότι το ποτίζετε πολύ. Σταματήστε το πότισμα μέχρι να στεγνώσει το χώμα και μετά να ποτίζετε πιο αραιά.

Αναπτύσσεται αργά. Πιθανά το χώμα δεν στραγγίζει καλά. Μεταφυτεύστε το φυτό σε καλή γλάστρα με υλικό αποστράγγισης.

Τα καινούργια φύλλα είναι μικρά. Το φυτό χρειάζεται λίπανση.

Τα άνθη και τα φύλλα πέφτουν και παραμένουν τα χρωματιστά φύλλα που μοιάζουν με άνθη.
Πιθανά το μέρος έχει πολλή ζέστη και ξηρασία. Ψεκάστε την και ποτίζετε το φυτό πιο τακτικά.


Λευκές απαλές κηλίδες πάνω στα φύλλα. Πιθανά είναι ωίδιο, λόγο υπερβολικής υγρασίας του περιβάλλοντος και κακό αερισμό. Μετακινήστε το φυτό σε πιο ευάερο χώρο.

Κιτρίνισμα φύλλων. Πολύ υγρασία. Αν το χώμα είναι υγρό, σημαίνει ότι ποτίζεται πολύ. Σταματήστε το πότισμα μέχρι να στεγνώσει το χώμα και μετά να το ποτίζετε πιο αραιά.
  
Κιτρίνισμα φύλλων με ιστούς αράχνης στην κάτω επιφάνεια. Πιθανά κάποιο μικρόβιο (Τετράνυχος). Αγοράστε και ψεκάστε με ειδικό εντομοκτόνο.

Κίτρινα στίγματα στα φύλλα, Πιθανά κοκκοειδή. Αφαιρέστε τα με βαμβάκι βουτηγμένο στο οινόπνευμα. Αν δεν διορθωθεί το πρόβλημα αγοράστε και ψεκάστε με ειδικό εντομοκτόνο.

Λευκές κηλίδες σαν βαμβάκι. Πιθανά κάποιο μικρόβιο Ψευδόκοκκος (βαμβακάδα). Αφαιρέστε τα με βαμβάκι βουτηγμένο στο οινόπνευμα. Αν δεν διορθωθεί το πρόβλημα αγοράστε και ψεκάστε με ειδικό εντομοκτόνο.












Ιούνιος


Κηπουρική του μήνα:

Έχοντας ήδη μπει για τα καλά στο καλοκαίρι με την θερμοκρασία να ανεβαίνει καθημερινά υπάρχουν κάποιες βασικές εργασίες που πρέπει να γίνουν στον κήπο μας.
Πρώτο και πολύ βασικό είναι το πότισμα. Ποτίζουμε καθημερινά όταν η θερμοκρασία έχει πέσει δηλαδή νωρίς το πρωί ή το απόγευμα προς βράδυ, ή ακόμα καλύτερα λίγο το πρωί και λίγο το βράδυ ούτως ώστε τα φυτά μας να έχουν την κατάλληλη υγρασία καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας. Όσοι χρησιμοποιείτε αυτόματο πότισμα καλού κακού αλλάξτε τις μπαταρίες μην τυχόν αδειάσουν ξαφνικά και κάποια μέρα βρεθείτε προ εκπλήξεως, ρυθμίζουμε την ώρα, διάρκεια και συχνότητα ποτίσματος των φυτών μας πολύ εύκολα κάνοντας και οικονομία στο νερό αυτή την δύσκολη εποχή που όλοι ζούμε. Ρυθμίζουμε τα μπεκάκια (την ποσότητα του νερού) ανάλογα με το μέγεθος της γλάστρας ή του φυτού μας, επειδή το κάθε είδος φυτού έχει διαφορετικές ανάγκες σε νερό.
Η εποχή κλαδέματος τελείωσε για όλα τα φυτά εκτός του γκαζόν που τώρα αρχίζει. Ποτίζουμε καθημερινά το γκαζον και το κουρεύουμε συχνά ούτως ώστε να το διατηρούμε περίπου στα πέντε εκατοστά από την επιφάνεια της γης. Το γκαζόν δεν πρέπει να κουρεύεται πολύ χαμηλά διότι εξασθενεί το υπέργειο και υπόγειο τμήμα του, καθώς επίσης κάτι τέτοιο ευνοεί την ανάπτυξη ζιζανίων. Αντιθέτως δεν το αφήνουμε πολύ υψηλό διότι επηρεάζεται η ανάπτυξη της φυλλικής επιφάνειας με τέτοιο τρόπο που αλλοιώνει τα φυσιογνωμικά του χαρακτηριστικά.
Επιτέλους μπορούμε να μεταφέρουμε τα φυτά εσωτερικού χώρου σε ένα σκιερό μέρος του μπαλκονιού ή του κήπου μας.
Πολύ συχνά γύρω από το ριζικό σύστημα των φυτών μας παρουσιάζονται διάφορα μικρά αγριόχορτα τα οποία αν παραμείνουν και δεν απομακρυνθούν πολλαπλασιάζονται και κατακλύζουν την επιφάνεια του εδάφους ζώντας παρασιτικά εις βάρος της σωστής ανάπτυξης των φυτών μας. Με αποτέλεσμα να απορροφούν τα θρεπτικά στοιχεία του χώματος μας, εμποδίζοντας το φυτό μας να ανασάνει και κυρίως να απορροφήσει από το έδαφος όλες τις ωφέλιμες ουσίες που θα το βοηθήσουν να παραμείνει όμορφο και υγιές. Η απομάκρυνση των ζιζανίων γίνεται με δυο τρόπους, το σκάλισμα το οποίο γίνεται με τσάπα ή σκαλιστήρι αφαιρώντας τα χόρτα δραστικά από τη ρίζα τους και το βοτάνισμα που γίνεται με το χέρι.

Φύτευση του μήνα:

            Για να δώσουμε χρώμα στον κήπο ή βεράντα μας μπορούμε να φυτέψουμε εποχιακά λουλούδια (μπουκαμβίλια, αγάπανθο, πικροδάφνη, πετούνια, κατιφές, Αφρικανική μαργαρίτα, λαντάνες, βερβένες, γεράνι και άλλα.        
Στο μποστάνι μας φυτεύουμε ντομάτες στηρίζοντάς τες όταν μεγαλώσουν και περιμένουμε μέχρι αρχές Οκτωβρίου που θα είναι έτοιμες. Επίσης φυτεύουμε κολοκύθια, καλαμπόκι και φασόλια και μόλις φυτρώσουν λιπαίνουμε με οργανικό λίπασμα. Τις αρρώστιες τις ψεκάζουμε με ειδικά σκευάσματα που θα προμηθευτούμε.

Άνθιση του μήνα:

            Ο Ιούνιος είναι ο μήνας άνθισης σχεδόν όλων των φυτών και λουλουδιών, τα πιο χαρακτηριστικά όμως είναι: η μπουκαμβίλια, ο αγάπανθος, η λεβάντα, η πικροδάφνη, η πετούνια, ο κατιφές, η Αφρικανική μαργαρίτα, οι λαντάνες, οι βερβένες, τα γεράνια και άλλα.
            Όσο αφορά το μποστάνι μας, ετοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: τα καρότα, τα σέλινα, τα πρώτα κολοκύθια, τα κεράσια, τα βερίκοκα και τα μούσμουλα.

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Ιανουάριος




Κηπουρική του μήνα:

Αφού έχουν αρχίσει να πέφτουν τα φύλλα ξεκινάμε να κλαδεύουμε τους θάμνους και τα αναρριχώμενα. Όσο αφορά το πότισμα καλό για τα φυτά μας είναι να τα ποτίζουμε νωρίς το πρωί ούτως ώστε να χουν προλάβει να απορροφήσουν το νερό που χρειάζονται πρότου νυχτώσει και πέσει πολύ η θερμοκρασία. Είναι η κατάλληλη εποχή να ξεκινήσουμε να λιπαίνουμε το χώμα προσθέτοντας κοπριά ή κομπόστ ωστε να ενισχυθεί με τα κατάλληλα οργανικά στοιχεία που χρειάζεται. Επίσης προετοιμάζουμε την γη για φύτευση των χειμερινών και ανοιξιάτικων φυτών δημιουργώντας υπερηψωμένα παρτέρια που βοηθούν στην καλύτερη αποστράγγιση του χώματος.
Βγάζουμε το γιορτινό κυπαρισσάκι στο μπαλκόνι αφού τα κωνοφόρα χρειάζονται κρύο για να αντέξουν. Αν μας ξεραθεί κόβουμε τα κλαδιά και τα ρίχνουμε στην κομποστοποίηση.

Φύτευση του μήνα:

 Ξεκινάμε να φυτεύουμε τους σπόρους μας από (ντομάτες, πιπεριές και μελιτζάνες) μέσα σε ένα σπορείο 1Χ1 και 30 εκατοστά βάθος τοποθετώντας περιμετρικά τάβλες 1Χ1 και ύψος 25 εκατοστά. Κάτω κάτω στον λάκκο ρίχνουμε την κοπριά από πάνω το χώμα και τέλος πάνω πάνω βάζουμε τα γλαστράκια μας με τους σπόρους. Τα σκεπάζουμε με τζάμι ή νάυλον το οποίο το ανοίγουμε λίγο κάθε μέρα. Σε περίπου 2 μήνες τα λαχανικά μας είναι έτοιμα για την επόμενη μεταφύτευση.
Μεταφυτεύουμε σε εξωτερικό χώρο τα κρεμμύδια, σέλινα, μαρούλια και την ετήσια γαριφαλιά. Προμηθευόμαστε μικρά πλαστικά γλαστράκια στα οποία θα φυτεύσουμε τους σπόρους μας που θα είναι έτοιμοι για μεταφύτευση την Άνοιξη. Φυτεύουμε ντάλιες, κάννες, ανθεκτικούς θάμνους (τσιντόνια και βερονίκη) και ανεμώνες που θα ανθίσουν την Άνοιξη. Τέλη του μήνα ξεκινάμε να φυτεύουμε γυμνόριζες τριανταφυλλιές, αναρριχώμενα, οπωροφόρα, εσπεριδοειδή και τα πρώιμα λαχανικά μας. Όταν περάσουν τα μεγάλα κρύα ξεκινάμε να φυτεύουμε ροδιές, δαμασκηνιές, αχλαδιές, μηλιές, βερικοκιές και ροδακινιές.

Άνθιση του μήνα:

 Έτοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: τα ραδίκια, αντίδια, μαρούλια, καρότα, σέσκουλα, σπανάκι, σέλινο, αρακάς, κουνουπίδια, μπρόκολα, ραπανάκια και τα λάχανα.
            Ποτίζουμε συχνότερα τις ορχιδέες αφού είναι η εποχή που ανθίζουν. Αερίζουμε σκαλίζοντας το χώμα στις φρέζες, ζουμπούλια και νάρκισσους αφού είναι η εποχή που πετούν τα πρώτα ανθάκια και τα προστατεύουμε από τον αέρα και την βροχή.
Μηλιές, αχλαδιές και ροδακινιές τις ελέγχουμε για τυχόν ασθένειες ούτως ώστε να προλάβουμε να τις ψεκάσουμε πριν προλάβουν να βγάλουν τα μπουμπούκια. Στις γλάστρες μας ανθισμένα είναι τα χρυσάνθεμα τα οποία και όταν ξεραθούν τα κλαδεύουμε ώστε να ανθίσουν ξανά,  ο πανσές, το Erica carnea, το κυκλάμινο όπου και αυτό αν κόβουμε από χαμηλά τα ξεραμένα λουλούδια θα ανθίζει συνέχεια μέχρι το καλοκαίρι που αντέχει συνήθως.